Ο Πρωτοκορυφαίος Απόστολος Παύλος και η Θεολογία του
του Κων. Α. Οικονόμου, δασκάλου
ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΣ : Κορυφαία θέση μεταξύ των αποστόλων του Κυρίου κατέχει και δίκαια ο Απόστολος Παύλος. Το κήρυγμα του Ευαγγελίου, μέσα από τη δική του φωνή και τα γραπτά του απλώθηκε πέρα από τα στενά όρια του Ιουδαϊσμού, ως τα πέρατα του τότε γνωστού κόσμου. Ας αποφύγουμε να μιλήσουμε για το γεγονός της μεταστροφής του, για τις περιοδείες του και το μαρτύριό του κι ας επικεντρωθούμε για λίγο στο θεολογικό του λόγο.
ΠΑΥΛΕΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ : Η Θεολογία του Αποστόλου Παύλου είναι επηρεασμενη από τέσσερις βασικούς παράγοντες:
α από τον Ιουδαϊκό κόσμο και την Παλαιά Διαθήκη,
β από τον Ελληνιστικό κόσμο,
γ από την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία και
δ από την προσωπική εμπειρία της εμφάνισης του Κυρίου στον ίδιο, που οδήγησε στη μεταστροφή του.
Η επήρειά του από τα στοιχεία του ελληνιστικού κόσμου φαίνεται από το δανεισμό πολλών όρων ή εκφράσεων που χρησιμοποιεί στις Επιστολές του (Υιός Θεού, Κύριος, Σωτήρ, Πλήρωμα της Θεότητος, Εικών Θεού, κ.α.) και από τη χρήση πολλών φιλοσοφικών όρων ( σώμα, ψυχή, νους, πνεύμα, καρδία, σαρξ). Αυτό εξηγείται από το ότι ο τόπος δράσης του Παύλου ήταν περιοχές όπου κυριαρχούσαν οι μυστικές θρησκείες και οι φιλοσοφικές σχολές των Επικούριων και των Στωικών.
Είναι αλήθεια, όμως, πως η φρασεολογία και οι φιλοσοφικοί όροι που χρησιμοποίησε στη διδασκαλία του και στις Επιστολές του πήραν νέα μορφή ειδωμένες κάτω από το πρίσμα της Θείας Οικονομίας και του προαιωνίου σχεδίου του Θεού, όπως φαίνεται ή προτυπώνεται στην Παλαιά Διαθήκη και επαληθεύεται από τη σάρκωση του Υιού-Λόγου του Θεού και τη λυτρωτική για μας τους ανθρώπους, που είμαστε εικόνες του Θεού, σταυρική Του θυσία.
Για τον Παύλο, οι προφητείες και οι προσδοκίες της Παλαιάς Διαθήκης εκπληρώνονται στο πρόσωπο του Χριστού και την εγκαθίδρυση της Εκκλησίας. Έτσι, οι διάφορες φάσεις της ζωής του Χριστού, και ειδικά ο θάνατος Του, η ταφή, και η Ανάστασή Του, λαμβάνουν χώρα «κατά τας Γραφάς», ενώ οι Προφητείες των Γραφών ερμηνεύονται συμβολικά, ως προτύπωση δηλαδή, αυτών που επακολούθησαν με τη Σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού και τα διάφορα γεγονότα της επίγειας διαδρομής Του.
Κύριο όμως χαρακτηριστικό της Αποστολικής του διδαχής είναι η εσχατολογία του και η χρήση πολλών χωρίων της Παλαιάς Διαθήκης, τα οποία ανάγει στη νέα κατάσταση που είχε δημιουργηθεί: στην εμφάνιση δηλαδή του Μεσσία, τη σταυρική Του θυσία και την Ανάστασή Του. Έτσι, επί παραδείγματι, στην προς Γαλάτας Επιτολή του ο Απ. Παύλος, αναφερόμενος στην περιτομή των Ιουδαίων, ως τύπο, καταλήγει στο συμπέρασμα πως η περιτομή της Παλαιάς Διαθήκης, οδηγεί στην περιτομή «καρδίας» και παθών των πιστών της νέας θρησκείας, ενώ η Ιερουσαλήμ των Ισραηλιτών ανάγεται στην επουράνια νέα Σιών των θεωμένων πιστών, του Νέου Ισραήλ της Χάριτος.
Η ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ : Ο Παύλος καταγράφει το «μαράν αθά» (. Α Κορ ιστ 22) «ο Κύριος έρχεται», θεμελιώνοντας στον αναστημένο Κύριο την ανακεφαλαίωση των πάντων, προβάλλοντάς την ως απόδειξη της ανάστασης των νεκρών (Α Κορ. ιε14) και της ζωοποίησης των σωμάτων των πιστών διά του αγίου Πνεύματος (Ρωμ. η 11). Έτσι η παρούσα ζωή αποτελεί κριτήριο για ό, τι θα συμβεί στην δευτέρα παρουσία. Ο Χριστός θα κρίνει τότε τους ανθρώπους σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου (Ρωμ. Β16). Γράφοντας στους Φιλιππησίους δίνει προσωπικό χαρακτήρα στη διδασκαλία του. Ζωή μου, λέγει, εδώ στη γη είναι να ζω εν Χριστώ, αλλά και αν πεθάνω το θεωρώ «κέρδος».
Επιθυμεί να πεθάνει για να ζει εν Κυρίω, τον συναρπάζει όμως και το καθήκον να μείνει στη ζωή προσφέροντας «έργο» για την Εκκλησία και προς χάριν των πιστών. Η τοποθέτηση αυτή του Παύλου κατανοείται από τη θεολογία του περί ανακεφαλαιώσεως των πάντων στον Χριστό (Εφεσ. Α10). Η ανακεφαλαίωση, άρχισε με τη θεία ενανθρώπηση, συνεχίζεται στην Εκκλησία και θα ολοκληρωθεί με την τελική κρίση, με την κατάργηση του θανάτου και ο Θεός πλέον θα είναι «τα πάντα εν πάσιν». Τότε θα εγερθούν οι νεκροί και «πάντες αλλαγησόμεθα», θα έχουν σώμα «ουράνιον» καὶ «πνευματικόν», θα έχουν «αθανασίαν» και «αφθαρσίαν» (Α Κορ. Ιε40-53). Οι αναστημένοι δεν θα βιώνουν παθητικά τα δώρα της Βασιλείας των ουρανών, αλλά θα απολαμβάνουν τη θέα του Θεού, γνωρίζοντάς Τον πληρέστερα. Όσο είναι όμως σαγηνευτική η κατάσταση εκείνη, τόσο δύσκολος είναι ο αγώνας της προετοιμασίας του πιστού για την κατάσταση αυτή.
Ο Παύλος εξήγησε την ανάγκη να εγκαταλείψουν οι πιστοί τον «παλαιόν άνθρωπον» και ό, τι τους δένει με τα θέλγητρα του κόσμου. Οι πιστοὶ πρέπει να «εργάζονται το αγαθόν» προς όλους (Γαλ. Στ10), να αγωνίζονται για την αληθινή αγάπη προς τον πλησίον (AΚορ ιγ4-7.), Να κοπιάζουν αφάνταστα, να «στενάζουν», στην πνευματική και σωματική άσκηση, για ν 'αποκτήσουν «ουράνιο» σώμα, κι έτσι ν' ατενίζουν αιώνια το Θεό «πρόσωπον προς πρόσωπον».
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Ποιο είναι το στρώμα του Θεού για να καθίσει;
Ο πανάγαθος και πολυέλεος Θεός, αδελφοί μου, έχει πολλά και διάφορα ονόματα· λέγεται και φως, και ζωή, και ανάστασις. Όμως το κύριον όνομα του Θεού μας είνε και λέγεται αγάπη.
Πρέπει ημείς, ανίσως και θέλωμεν να περάσωμεν και εδώ καλά, να πηγαίνωμεν και εις τον παράδεισον, και να λέγωμεν τον Θεόν μας αγάπην και πατέρα, πρέπει να έχωμεν δύο αγάπας· αγάπην εις τον Θεόν μας, και εις τούς αδελφούς μας.
Φυσικόν μας είνε να έχωμεν αυτάς τας δύο αγάπας· παρά φύσιν είνε να μη τας έχωμεν.
Και καθώς ένα χελιδόνι χρειάζεται δύο πτερούγας δια να πετά εις τον αέρα, ούτω και ημείς χρειαζόμεθα αυτάς τας δύο αγάπας, διότι χωρίς αυτών είνε αδύνατον να σωθώμεν.
Και πρώτον έχομεν χρέος να αγαπώμεν τον Θεόν μας, διότι μας εχάρισε τόσην γην μεγάλην εδώ να κατοικώμεν πρόσκαιρα, τόσες χιλιάδες φυτά, βρύσες, ποταμούς, θάλασσας, αέρα, ημέραν, νύκτα, ουρανόν, ήλιον κ.λ.π.
Όλα αυτά δια ποίον τα έκαμεν, ειμή δι’ ημάς; Τι μας εχρεώστει; Τίποτε.
Όλα χάρισμα· μας έκαμεν ανθρώπους, δεν μας έκαμε ζώα· μας έκαμεν ευσεβείς ορθοδόξους χριστιανούς, και όχι ασεβείς αιρετικούς· αν και αμαρτάνωμεν χιλιάδες φορές την ώραν, μας ευσπλαγχνίζεται ωσάν πατέρας και δεν μας θανατώνει να μας βάλη εις την κόλασιν, αλλά περιμένει την μετάνοιάν μας με τας αγκάλας ανοικτάς, πότε να μετανοήσωμεν, να παύσωμεν από τα κακά , και να κάμωμεν τα καλά, να εξομολογηθώμεν, να διορθωθώμεν, να μας εναγκαλισθή, να μας βάλη εις τον παράδεισον να χαιρώμεθα πάντοτε.
Τώρα λοιπόν τοιούτον γλυκύτατον Θεόν και Δεσπότην δεν πρέπει και ημείς να τον αγαπώμεν, και αν τύχη ανάγκη, να χύσωμεν και το αίμα μας χιλιάδες φορές δια την αγάπην του, καθώς το έχυσε και Εκείνος δια την αγάπην μας;
Ένας άνθρωπος σε κράζει εις τον οίκον του και θέλει να σε φιλεύση ένα ποτήρι κρασί, και πάντοτε εις όλην σου την ζωήν θε να τον εντρέπεσαι και τον τιμάς· και τον Θεόν δεν πρέπει να τιμάς και να εντρέπεσαι, οπού σου εχάρισε τόσα καλά και εσταυρώθηκε δια την αγάπην σου;
Ποίος πατέρας εσταυρώθηκε δια τα παιδιά του καμμίαν φοράν;
Και ο γλυκύτατος μας Ιησούς Χριστός έχυσε το αίμα του και μας εξηγόρασεν από τας χείρας του διαβόλου.
Τώρα δεν πρέπει και ημείς να αγαπώμεν τον Χριστόν μας;
Ημείς όχι μόνον δεν τον αγαπώμεν, αλλά τον υβρίζομεν καθ’ ημέραν με τας αμαρτίας οπού κάμνομεν.
Αμή ποίον θέλετε να αγαπώμεν, αδελφοί μου;
Να αγαπώμεν τον διάβολον, οπού μας έβγαλεν από τον παράδεισον και μας έφερεν εις τον κατηραμένον τούτον κόσμον και παθαίνομεν τόσα κακά; Και έχει προαίρεσιν ο διάβολος, αν ηδύνατο αυτήν την ώραν να μας θανατώση όλους και να μας βάλη εις την κόλασιν, το έκαμνε.
Τώρα σας ερωτώ, αδελφοί μου, να μου ειπήτε ποίον πρέπει, να μισούμεν τον διάβολον, τον εχθρόν μας, ή ν’ αγαπώμεν τον Θεόν μας, τον ποιητήν μας, τον πλάστην μας;
– Ναι, άγιε του Θεού.
– Πολύ καλά το λέγετε, να έχω την ευχήν σας, και εγώ το λέγω, μα και ο Θεός χρειάζεται στρώμα δια να καθίση· ποίον δε είνε; Η αγάπη. Ας έχωμεν λοιπόν και ημείς την αγάπην εις τον Θεόν και εις τους αδελφούς μας, και τότε έρχεται ο Θεός μας και μας χαροποιεί, και μας φυτεύει εις την καρδίαν μας την ζωήν την αιώνιον, και περνούμεν και εδώ καλά και πηγαίνομεν και εις τον παράδεισον να ευφραινώμεθα πάντοτε.
Απόσπασμα από την Α’ διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
42.000 παιδιά έχει βαπτίσει το Πατριαρχείο Γεωργίας
Η 64η ομαδική βάπτιση νηπίων την οποία έχει καθιερώσει ο Πατριάρχης Γεωργίας κ.κ. Ηλίας πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 25 Ιουλίου, στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Τιφλίδα.
Τηρουμένων των μέτρων για την αποφυγή της διασποράς του κορωνοϊου, περίπου 1.200 παιδιά βαπτίστηκαν με την ευλογία του Πατριάρχη. Η πρωτοβουλία αυτή ξεκίνησε το 2008, για να βοηθήσει στη βελτίωση της δημογραφικής κατάστασης στη Γεωργία. Μαζικές βαπτίσεις πραγματοποιούνται τέσσερις φορές το χρόνο, με τον Πατριάρχη και Ιεράρχες της Εκκλησίας να γίνονται ανάδοχοι παιδιών από οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την επίσημη αναφορά του Πατριαρχείου Γεωργίας, έχουν βαπτιστεί ύστερα από αυτή την πρωτοβουλία του Πατριάρχη περίπου 42.οοο παιδιά.
Πως ο Ερντογάν επιδιώκει να ελέγξει την Κύπρο
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Ο Ιούλιος είναι ο μήνας της ιστορικής μνήμης για τον Κυπριακό Ελληνισμό. 9 Ιουλίου 1821, πριν από ακριβώς 200 χρόνια, θανατώθηκαν μαρτυρικά ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, όλοι οι Επίσκοποι και ηγούμενοι και 400 πρόκριτοι.
Τον Ιούλιο του 1974 το Πραξικόπημα και η εισβολή οδήγησαν στη δραματική κατάσταση που βιώνει σήμερα η Μεγαλόνησος. Και φέτος πρέπει να έχουμε τεταμένη την προσοχή μας, διότι ο Ερντογάν μέσω της Συνομοσπονδίας θέλει να έχει πλήρη έλεγχο στον Βορρά και δυνατότητα παρεμβάσεως στον Νότο.
Θυμίζω ορισμένα χρήσιμα και κρίσιμα στοιχεία:
Στις 20 Ιουλίου ο Τούρκος Πρόεδρος θα επισκεφθεί τα Κατεχόμενα για να μετάσχει στις καθιερωμένες γιορτές του ψευδοκράτους. Πάντα οι Τουρκοκύπριοι και οι έποικοι πανηγύριζαν την επέτειο της εισβολής του Αττίλα, αλλά φέτος ο νέος ψευδοπρόεδρος, ο Ερσίν Τατάρ, είναι προσωπική επιλογή του Ερντογάν. Η ημερομηνία συμπίπτει με την εορτή του Μπαϊραμιού, κάτι που θα υπογραμμίσει ο ισλαμικών τάσεων Τούρκος Πρόεδρος.
Αναμένεται ότι κατά την επίσκεψή του ο Ερντογάν θα εγκαινιάσει πολεμική ναυτική βάση στο Μπογάζι και αεροδρόμιο για drones του Τουρκικού Στρατού. Αναμένεται επίσης να επισκεφθεί την Αμμόχωστο-Βαρόσι, μία περιοχή η οποία ως τώρα δεν είχε κατοικηθεί από τους Τούρκους. Αν προβεί σε ενέργειες, που δηλώνουν εποικισμό και έλεγχο του πρώην ελληνικού τομέως της Αμμοχώστου, έχει προειδοποιηθεί από τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη ότι θα διακοπούν οι συνομιλίες.
Ενδιαφέρουσες ήσαν οι αποκαλύψεις του Ελληνοκυπρίου διπλωμάτη και διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη. Δήλωσε ότι η Τουρκία φαινομενικά μεν μιλά για δύο κράτη στην Κύπρο. Ο τελικός στόχος είναι μία μορφή Συνομοσπονδίας δύο κρατικών οντοτήτων, ούτως ώστε η Τουρκία να ελέγχει πλήρως την τουρκοκυπριακή περιοχή, αλλά να έχει -μέσω των κεντρικών οργάνων της Συνομοσπονδίας -έλεγχο και στην περιοχή των Ελληνοκυπρίων. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Πρώτον ότι θα καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος -μέλος του ΟΗΕ και της Ευρ. Ενώσεως. Και δεύτερον ότι μέσω της συνομόσπονδης Κύπρου η Άγκυρα θα έχει έναν μηχανισμό παρεμβάσεως και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ανησυχία προκαλεί και η είδηση που διέρρευσε ότι σε έγγραφα της ειδικής απεσταλμένης του ΟΗΕ κ. Λουτ δεν γίνεται λόγος για την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά για δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές στο νησί. Πρέπει η Αθήνα και η Λευκωσία να σταματήσουμε αυτά τα διπλωματικά παίγνια και να θέσουμε το Κυπριακό στην ορθή του βάση ως ζήτημα εισβολής και κατοχής. Με απλά λόγια να θέσουμε ως πρώτη προϋπόθεση την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων κατοχής.
Η ανησυχία μου, και όχι μόνον δική μου, είναι ότι η λύση των δύο κρατών αποτελεί τέχνασμα του Ερντογάν για να έχει δυνατότητα να υποχωρήσει. Θα φανεί διαλλακτικός και θα πει ότι δέχεται ως μέση λύση τη Συνομοσπονδία. Ομοσπονδιακό λέγεται ένα κράτος, στο οποίο έχει ισχυρή εξουσία η κεντρική κυβέρνηση. Αντιθέτως στη Συνομοσπονδία η εξουσία βρίσκεται κυρίως στις συνιστώσες πολιτείες, ενώ είναι αποδυναμωμένη η κεντρική διοίκηση. Το θέμα δεν είναι να παίζουμε με τις λέξεις, αλλά να αποτρέψουμε τις επιδιώξεις του νέου Οθωμανισμού.
Το μέτωπο του Ελληνισμού είναι ενιαίο: Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος. Να ενισχύσουμε την αποτρεπτική μας ισχύ και να αξιοποιήσουμε την θέση μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)