Συγχώρεση, αυτό είναι σωτηρία!
Εκεί που λες ότι τα έχεις δει όλα...
Βλέπεις δυο ανθρώπους που δεν μιλούσαν για χρόνια να χάνονται μέσα σε μία αγκαλιά συγνώμης.
Και να σμίγουν ξανά τα βλέμματά τους.
Και να γίνονται ξανά άνθρωποι, να γίνονται ξανά καρδιές, να γίνονται ξανά λεύτερες ψυχές.
Να ψιθυρίζουν "πόσο καιρό χάσαμε..." και να τρέχουν τα δάκρυα, και να ανθίζουν τα χαμόγελα.
Εκεί που λες ότι τα εχεις δει όλα, βλέπεις να σαρκώνεται μπροστά σου η συγνώμη...και λες "Τελικά δεν τα έχω δει όλα, και αυτό είναι από τα καλύτερα που έχω δει...", διότι όντως ότι πιο όμορφο στον κόσμο τούτο είναι εκείνες οι βουβές στιγμές που τα μίση και τα πάθη παύουν και πλέον βασιλεύει στα μάτια μας η συγχώρεση.
Και αυτό είναι σωτηρία...
Λίγο πριν κοιμηθείς, σκέψου…
Λίγο πριν κοιμηθείς, σκέψου… Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις πως πορεύεσαι στη ζωή σου.
Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.
Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα… Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…
Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους. Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου…
Όμως, κάποια παιδιά δεν έχουν να φάνε. Σκέψου πόσοι άνθρωποι περιφέρονται απελπισμένοι στους δρόμους. Αυτή την στιγμή. Άστεγοι, φτωχοί, πεινασμένοι, παιδιά μπλεγμένα στα ναρκωτικά, στο περιθώριο… Τόσος κόσμος υποφέρει.
Σκέψου πόσοι -αυτή τη στιγμή- πονάνε σ’ ένα νοσοκομείο, πόσοι θλίβονται επειδή έχασαν κάποιο πρόσωπο αγαπημένο, πόσοι είναι απελπισμένοι λόγω χρεών και δανείων, πόσοι άνθρωποι διψούν για λίγες στιγμές χαράς και δεν ξεδιψούν ποτέ… Πόνος, θλίψη, δυστυχία σε κάθε γωνιά του πλανήτη…
Σκέψου τα όλα αυτά όχι για να απελπιστείς! Αλλά για να πεις ένα Κύριε ελέησον. Για να μπορέσεις να μαλακώσεις λίγο την καρδιά σου. Να την συντονίσεις στον παλμό της προσευχής. Ωραίο πράμα αυτό. Τώρα που θα πέσεις για ύπνο, να εύχεσαι για όλους!
Αυτό σε ενώνει, σε κάνει μέτοχο χωρίς να σε γκρεμίζει ψυχολογικά. Και όταν Τον παρακαλέσεις, η καρδιά σου θα μαλακώσει. Θα γλυκαθεί. Θα έρθει ο ύπνος, θα σφαλίσει τα μάτια σου, κι εσύ θα κοιμηθείς μέσα στην προσευχή… Να τα θυμάσαι αυτά, λίγο πριν κοιμηθείς…
Πριν βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα για κάποιον....
Κάποτε στό Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός πού διέμενε στίς Καρυές.
Έπινε καθημερινά καί μεθούσε καί γινόταν αιτία νά σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
Κάποια στιγμή πέθανε καί ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στόν γέροντα Παΐσιο νά τού πούν μέ ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό τό τεράστιο πρόβλημα.
Ο π. Παΐσιος τούς απάντησε ότι γνώριζε γιά τό θάνατο τού μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων πού ήρθαν νά παραλάβουν τήν ψυχή του.
Οι προσκυνητές απόρησαν καί διαμαρτυρήθηκαν καί κάποιοι προσπαθούσαν νά εξηγήσουν στόν γέροντα Παΐσιο γιά ποιόν ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δέν κατάλαβε ο γέροντας.
Ο γέροντας Παΐσιος τούς διηγήθηκε:
«Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στή Μ. Ασία, λίγο πρίν τήν καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τά αγόρια.
Γιά νά μήν τό πάρουν από τούς γονείς του, αυτοί τό έπαιρναν μαζί τους στό θερισμό καί γιά νά μήν κλαίει, τού έβαζαν λίγο ρακί στό γάλα γιά νά κοιμάται.
Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός.
Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.
Εκεί βρήκε γέροντα καί τού είπε ότι είναι αλκοολικός.
Τού είπε ο γέροντας νά κάνει μετάνοιες καί προσευχές κάθε βράδυ καί νά παρακαλεί τήν Παναγία νά τόν βοηθήσει νά μειώσει κατά 1, τά ποτήρια πού έπινε.
Μετά ένα χρόνο κατάφερε μέ αγώνα καί μετάνοια νά κάνει τά 20 ποτήρια πού έπινε, 19 ποτήρια.
Ο αγώνας συνέχισε μέ τήν πάροδο τών χρόνων καί έφτασε τά 2-3 ποτήρια, μέ τά οποία όμως πάλι μεθούσε.»
Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό πού σκανδάλιζε τούς προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή πού μέ μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε νά μειώσει τό πάθος του.
Χωρίς νά ξέρουμε γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί νά κάνει αυτό πού θέλει νά κάνει, μέ ποιό δικαίωμα νά κρίνουμε τήν προσπάθειά του;
Ο Χριστός..... Η πηγή της αληθινής αγάπης!!!
Το Αποτέλεσμα της Αληθινής Αγάπης! "ΧΑΡΑ"
Η αμαρτία που κατοικεί μέσα μας κάνει την ψυχή μας να πονά και να θλίβεται για την αδυναμία μας.
Μερικές μέρες είναι πιο δύσκολες από τις άλλες.
Άνεμοι και καταιγίδες, βασανίζουν τη ζωή μας.
Ο εχθρός επιτίθεται.
Σε ποιον εναποθέτουμε την ελπίδα μας;
Στον Χριστό!
Η υποταγή μας στο θέλημα Του Θεού δοκιμάζεται.
Πώς θα τα καταφέρουμε;
Με τη βοήθεια του Χριστού!
Ο Χριστός είναι το παν για μας!
Αυτός είναι το κέντρο, το θεμέλιο, η καρδιά!
Ο Χριστός έζησε, πέθανε και αναστήθηκε για χάρη όλων μας!
Καλεί κι εμάς να βιώσουμε τον ίδιο θάνατο ,τον θάνατο του παλαιού ανθρώπου για χάρη Του.
Ας ακουμπησουμε στον Χριστό και στην αγάπη του.
Ας ξεχάσουμε όλα τα παλιά αισθήματα και τους λανθασμένους τρόπους σκέψης και ας ακολουθήσουμε την πηγή της αληθινής αγάπης.
Να αφήσουμε την αγάπη Του να τρέξει μέσα μας.
Να μάθουμε να περπατούμε δίπλα του, και να μη βαδίζουμε μόνοι μας τον δικό μας δρόμο.
Ας ζητήσουμε απο Τον Κύριο με θερμή προσευχή......
Κύριε, θέλω να σ' αγαπώ.
Βοήθησέ με να σ' αγαπώ με όλη μου την καρδιά, την ψυχή, το πνεύμα και τη δύναμή μου και βοήθησέ με να αγαπώ τους άλλους."
Μόνο Στον Κύριο βρίσκεις χαρά και σ' αυτή τη χαρά βρίσκεις δύναμη!
Ο Κύριος να ευλογεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)