Μια ανερμήνευτη ευωδιά πλημμύρισε τους πάντες...

Ο Άγιος Αμφιλόχιος ομού με το Γέροντα Παύλο Νικηταρά ήταν παρόντες στην Θαυματουργή Ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου. Οι μαρτυρίες πολλών παρευρισκόμενων είναι κοινές και σαφείς: Ευωδίαζαν τα λείψανα του Αγίου Νεκταρίου κατά την ανακομιδή τους, γεγονός, που εορτάζεται στις 3 Σεπτεμβρίου. Όπως και σήμερα ευωδιάζουν. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953, το απόγευμα προς το βράδυ, ξεθάφτηκαν τα λείψανα και την επομένη 3 Σεπτεμβρίου υπήρξε ο κατάλληλος εορτασμός. Μια ανερμήνευτη ευωδιά πλημμύρισε τους πάντες. Μάλιστα στο πρακτικό της γυναικείας κοινοβιακής Μονής της Αγίας Τριάδος, που συνεδρίασε το απόγευμα της 3ης Σεπτεμβρίου 1953, αναφέρεται, μεταξύ άλλων: «...Εκτός του προϊσταμένου και Πνευματικού ημών Πατρός, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Κυρίου Κυρίου Προκοπίου, παρευρέθησαν δε εκ θείας συμπτώσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Ηλείας Αντώνιος, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Ύδρας Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος, ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Ηλιόπουλος, Αρχιμ. Αμφιλόχιος Μακρής και ιεροδιάκονος Σεβαστιανός, άπας ο κλήρος Αιγίνης, ο Δήμαρχος, ο ειρηνοδίκης και ο διοικητής χωροφυλακής. Περί δε την χθεσινήν 8 μ.μ. ώραν χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου πνευματικού ημών Πατρός και παρουσία των αναφερομένων Κλήρου και Αρχών, εγένετο η Ανακομιδή των ιερών Λειψάνων. Σήμερον δε ετελέσθη Λειτουργία, συλλειτουργησάντων μετά του εφημερίου της Ιεράς ημών Μονής Αρχιμανδρίτου Τιμοθέου, των Αρχιμανδριτών Ιωάννου, Χρυσάνθου, Καλλιοπίου, Παύλου και των ιερέων Δημητρίου, Παναγιώτου και Αναστασίου και του ιεροδιακόνου Σεβαστιανού. Εις τους αίνους εγένετο η προσκύνησις της Αγίας Κάρας του θείου Ιεράρχου Αγίου Νεκταρίου, πλημμυρησάσης το εκκλησίασμα αρρήτου ευωδίας». Όπως διαπιστώθηκε τα ονόματα και των δύο, του Αγίου και του Γέροντος καταγράφονται στο Πρακτικό. Από την Ανακομιδή μετεφέρθη στον ιερό χώρο των Λουκακίων τμήμα του Ιερού Λειψανου του Αγίου Νεκταρίου και κατεσκευάσθη ο Θαυματουργός ιερός Σταυρός από μέρος του φερέτρου Του Αγίου Νεκταρίου. Φυλάσσονται στο Ιερό Ησυχαστήριο. Την ευχή Τους. Την Ευλογία Τους. Αμήν.

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Ἡ ἀποστασία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπουσία αὐτοῦ τοῦ πράγματος

« Δέν θά ἔρθει ἡ ἡμέρα ἐκείνη τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἄν πρῶτα δέν γίνει ἡ ἀποστασία», λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἡ ἀποστασία θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ἀρχίζει νά διαφαίνεται. Τί δηλαδή; Ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶναι σάν νά τούς κάνει κάποιος ἔνεση, σάν νά τούς δίνει μιά οὐσία, ἕνα κάτι πού τούς κάνει νά γίνονται ἀποστάτες. Δηλαδή, ἄλλο εἶναι νά ἁμαρτήσεις καί νά τό νιώθεις αὐτό… Ἄνθρωπος ἀδύνατος εἶσαι, ἁμάρτησες· ἀλλά ἔχεις μιά ἐπίγνωση μέσα σου, μιά τύψη, ἔχεις μιά ντροπή καί λές: «Πῶς τό ἔκανα αὐτό;» Κι ἄν ἀκόμη δέν φτάνεις στό σημεῖο νά πεῖς: «Τί κάνω;», ὥστε νά μετανοήσεις καί νά ἀλλάξεις ζωή, ἔχεις ὅμως μιά τσίπα μέσα σου, μιά ντροπή, ἕνα κάτι στοιχειῶδες ὅτι ἁμάρτησες, καί κρύβεσαι. Ἡ ἀποστασία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπουσία αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Καρφί δέν σοῦ καίγεται πού ἁμαρτάνεις! Δέν φοβᾶσαι τόν Θεό. Οὔτε ὁ διάβολος δέν κάνει ἔτσι! "

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Δέν περιμένουμε τίποτε ἀπό μή καθαρούς νόες!

Γιὰ τὴν κρίση αὐτοῦ τοῦ τόπου, ξεχάσαμε παντελῶς τὴν προσευχή. Ὄχι, τὴν λύση δὲν θὰ τὴν δώσουν οὔτε οἰκονομολόγοι, οὔτε ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις, δὲν μποροῦνε! Στὴν τραγωδία τοῦ οὐμανισμοῦ καὶ τῆς ἀποστασίας ἀπ΄ τὸν Θεό, δὲν μποροῦνε. Καὶ βαθύτατα τὸ πιστεύω, γιατί αὐτὸ λέει ἡ νηπτική θεωρία, ὅτι τὰ γόνατά μας θὰ λύσουν τὸ πρόβλημα, αὐτὸ κρατῆστε το. Καὶ γι΄ αὐτὸ κάνω αὐτὲς τὶς ὁμιλίες ἐδῶ. Νὰ δώσω ἕνα διέξοδο στὸ ἀδιέξοδο τῆς ψεύτικης ἀναζητήσεως. Κακῶς λοιπὸν πιστεύουμε ὅτι τὸ ὅλο πρόβλημα θὰ τὸ λύσουν οἱ οἰκονομολόγοι καὶ…οἱ πολιτικοί. Δὲν περιμένουμε τίποτε ἀπὸ μὴ καθαροὺς νόες! Ἡ ἱστορία εἶναι στὰ χέρια τοῦ λαοῦ, ὄχι μὲ ἄλλες παρεμβάσεις, τύπου ἐπαναστατικοῦ ἢ ξεσηκωμοῦ. Χρειάζεται πολύ προσευχή. Ἂν δὲν τὸ κάνουμε θὰ εἶναι κρίμα! Ὁ καιρὸς εἶναι μπροστά μας. Καὶ μᾶς τὸν δίνει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ μποῦμε δραστικὰ στὴν ἱστορία. π..Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Τα λόγια είναι εύκολα αλλά άχρηστα όταν βρίσκεσαι μπροστά σε μυστήρια.

Πολλοί πιστεύουν και θρησκεύουν συνειδητά και σ' αυτό συντελεί φυσικά και η δοκιμασία τους. Άνθρωποι που πονούν και ταλαιπωρούνται για χρόνια δηλώνουν ότι κατάφεραν να ανακαλύψουν τον βαθύτερο εαυτό τους καθώς και το πρόσωπο του Χριστού. Εκεί που δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα όμως είναι με τη διανοητική καθυστέρηση. Ίσως φανεί παράδοξο αλλά πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους αναπτύσσουν βαθιά θρησκευτικότητα. Φαίνεται διότι εμπιστεύονται το Θεό σαν παιδιά, δεν παρεμβάλλουν τις διανοητικές επιφυλάξεις και τις νευρώσεις που αναπτύσσουμε εμείς οι υγιείς. Το ίδιο και με την ηθική: είχε γραφτεί ότι κατά τους ειδικούς ολυμπιακούς αγώνες ένας αθλητής σταμάτησε και σήκωσε έναν συναθλητή του που είχε πέσει. Γι' αυτόν δεν λειτουργούσαν δύο ηθικές στάσεις, μια στην καθημερινή ζωή και μία για την ώρα του ανταγωνισμού. Κάποτε λειτουργούσα σε μία πόλη για πρώτη φορά αναπληρώνοντας τον εφημέριο και ένας ενήλικος με σύνδρομο Ντάουν στεκόταν κοντά μου στο ιερό. Μου έκανε εντύπωση ότι και στο «Πιστεύω» και στο «Πάτερ ημών» πλησίασε στην Αγία Τράπεζα και απήγγειλε (ή τουλάχιστον προσπαθούσε) και αυτός, με έκδηλη αφοσίωση στο πρόσωπό του. Κατόπιν επανερχόταν στη θέση του. Αισθάνθηκα πως έτσι δήλωνε με τις δικές του δυνάμεις ότι αποτελούσε μέλος του σώματος του Χριστού. Τα λόγια είναι εύκολα αλλά άχρηστα όταν βρίσκεσαι μπροστά σε μυστήρια. Πράγματι ο Θεός φαίνεται ανίσχυρος μπροστά στις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης. Δεν πρόκειται όμως για αληθινή αδυναμία αλλά για μυστηριώδη συστολή της δυνάμεως Του κατά το πρότυπο του Χριστού. Αδύναμος φάνηκε ο Θεός Πατέρας όταν δεν προφύλαξε τον Υιό Του από ατιμωτικό θάνατο. Αδύναμος φάνηκε κατά τα ανθρώπινα φάνηκε και ο Υιός την ώρα εκείνη. Και η τελική έκβαση είναι να εμφανίζεται «γεμάτος από μώλωπες και εν τούτοις πανίσχυρος». Τα ερωτήματα αυτά θα απαντηθούν στη Βασιλεία του Θεού, όπου ποιος ξέρει πως θα μας εμφανιστούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες! Το μόνο που καλούμαστε να κάνουμε εμείς εν το μεταξύ είναι να σηκώνουμε λίγο βάρος, όσο μπορούμε, από τον Σταυρό του Χριστού. Ανακουφίζοντας αυτούς ανακουφίζουμε τον Ίδιο. π. Βασίλειος Θερμός Διαδρομές αγάπης και γνώσης εκδόσεις Αρχονταρίκι

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΤΩΝ 300 ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΑΣ(1944)

ΓΕΝΙΚΑ. Η Ιερά μονή της Παναγίας της Τατάρνας βρίσκεται στο Νομό Ευρυτανίας, δίπλα στον ποταμό Αχελώο. Τα παλιά κτίρια της Μονής έχουν βυθισθεί στα νερά του ποταμού, μετά την κατασκευή του υδροηλεκτρικού έργου των Κρεμαστών και την υπερχείλιση των υδάτων, που έγινε στην περιοχή τα τελευταία χρόνια. Για να φθάσει κανείς στην Ιερά μονή της Παναγίας της Τατάρνας από το Καρπενήσι θα πρέπει να διανύσει μια απόσταση 60 χιλιομέτρων σε μια πυκνοδασωμένη περιοχή της Ευρυτανίας, ένα από τα μοναδικά αριστουργήματα της Ελληνικής φύσης. Στη Μονή μπορείς να μεταβεί κανεις και από το Αγρίνιο διανύοντας μια απόσταση 100 χιλιομέτρων. Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν ότι αυτός ο χώρος προσευχής και ψυχικής απομόνωσης είχε κάποτε μεταβληθεί σ΄ένα στρατόπεδο αντιφρονούντων ομήρων του ΚΚΕ. Ένα πρωτόγνωρο κολαστήριο απάνθρωπων συνθηκών διαμονής και διαβίωσης, βασανιστηρίων και εκτελέσεων. Δεν έχει σχέση με τις ομαδικές εκτελέσεις του Φενεού, Μελιγαλά, Κιλκίς, Ούλεν και άλλων τόπων κομουνιστικής θηριωδίας. Περισσότερα στο κείμενο, που ακολουθεί για να γνωρίσουμε τα διαδραματισθέντα τραγικά γεγονότα. ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΤΩΝ 300 ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΑΣ. Σεπτέμβριος 1944. Το ΚΚΕ/ΕΑΜ με απατηλές υποσχέσεις για ειρηνικές ημέρες ομοψυχίας και αδελφοσύνης, ακολουθώντας πιστά το κίνημα των Νεοτούρκων του 1908, συνέλαβε τις πρώτες ημέρες κυριαρχίας του στην Κεφαλονιά, μετά την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων, πάνω από τριακόσιους (300) επώνυμους πολίτες και τους έκλεισε στις φυλακές, ως ''εχθρούς του Λαού''. Αφού υπέστησαν βασανιστικές συμπεριφορές από τους διώκτες τους περίπου 300 φυλακισμένοι μεταφέρθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 1944 μαζί με άλλους ομήρους της Αιτωλοακαρνανίας στις εγκαταστάσεις της Ιεράς Μονής της Παναγίας της Τατάρνας, απ΄ όπου έπαυσε κάθε επικοινωνία με τους δικούς τους, κάτω από κραυγές και αλαλαγμούς φανατισμένων συνοδοιπόρων τους: «Δεν θέλουμε στρατούς και στόλους, ούτε αγίους με σπαθιά, ούτε παπάδες κοιλαράδες. Τι τις θέλουμε τις λίρες, πούνε τόσο λαμπερές, να τις κάνουμε μασέλες για να τρώνε οι γριές». Από το βιβλίο-ημερολόγιο με τίτλο «170 μέρες στα νύχια τους», 105 σελίδων του Ρίκου Τύπου(ψευδώνυμο γνωστού καθηγητού στο Αργοστόλι), με πολλές λεπτομέρειες διαβάζουμε τις απάνθρωπες και φρικτές συνθήκες, που έζησαν στις φυλακές του Αργοστολίου, κατά τη μεταφορά τους με άλλους ομήρους της Αιτωλοακαρνανίας στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Τατάρνας και κατά τον εγκλεισμό τους στις εγκαταστάσεις της. Παρά τη συντριβή του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά και τη σύναψη ανακωχής στις 10 Ιανουαρίου 1945 οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις στο κολαστήριο της Μονής συνεχίζονταν. Από το βιβλίο-ημερολόγιο διαβάζουμε: 15 Ιανουαρίου 1945. «Χτες τη νύχτα περασμένες οι 11 είχαμε έκτακτο προσκλητήριο. Πολλοί επίτες ήρθαν και πήραν κρατουμένους για ανάκριση. Τους έφεραν μισοπεθαμένους από το ξύλο και τα βασανιστήρια. Σήμερα σε άλλους κρατουμένους παίρνουν καυτές βεντούζες. Παρακολουθώ τη ''θεραπεία'' του Υπενωμοτάρχου Ηλία Γαλάνη. Όλη η πλάτη του είναι κατάμαυρη από τις βουρδουλιές, στα μπράτσα και στα πόδια πληγές καμωμένες με μαχαίρι. Άλλοι έχουν φρικτά εγκαύματα από ζέον λάδι». 16 Ιανουαρίου 1945. «Το μεσονύχτιο προσκλητήριο συνεχίστηκε. Βασανίζονται φρικωδώς αυτή τη φορά οι Ταγματάρχες Γ. Τουλιόπουλος, Αριστείδης Αρσένης και Γεώργιος Παυλής, ο γιατρός Μπαϊμπάς..... Είναι όλοι αναίσθητοι στα στρώματά τους». ΕΠΙΛΟΓΟΣ Ευτυχώς όλοι οι Κεφαλονίτες όμηροι μετά τη συντριβή της εγκληματικής ένοπλης ανταρσίας του ΕΑΜ/ΚΚΕ επέστρεψαν σώοι στο νησί, χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό γιατί επιλέχθηκε η Ιερά Μονή της Παναγίας της Τατάρνας για την κράτηση και εγκλεισμό τους. Την ίδια όμως τύχη δεν είχαν πολλοί όμηροι από τη Στερεά Ελλάδα στο κολαστήριο της Μονής, που λειτουργούσε υπό την προσωπική εποπτεία του Αρχισφαγέα Άρη Βελουχιώτη όλο το 1944 και τους πρώτους μήνες του 1945. Έτσι ο τόπος προσευχής και επαφής με το Θεό της Ιεράς Μονής έγινε από τον ΕΛΑΣ τόπος βασανισμών και εκτελέσεων. ΠΗΓΕΣ. 1. 170 μέρες στα νύχια τους. Βιβλίο-Ημερολόγια του Ρίκου Τύπου. 2. Η παγίδευση της ιστορίας του Γεράσιμου Αποστολάτου. Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼