Ξέρω Παναγία μου ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω θα στο ανταποδώσω..!

«..... Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Οσίου Ιακώβου, ήταν αυτό της βίας, που ασκούσε στον εαυτό του .......Τέτοια βία είναι και το παράδειγμα που άσκησε στον εαυτό του, όταν ήταν μικρός, τότε που είχε πληγωμένα τα πόδια του και έμαθε ότι στο διπλανό χωριό είχαν φέρει την εικόνα της Παναγίας της Ξενιάς. Είχε ζωντανή σχέση με την Παναγία και τους Αγίους μας. Συνομιλούσε και τους έβλεπε, όπως βλέπομε εμείς ο ένας τον άλλον τώρα, δεν έβαζε τη λογική, δεν ήταν δίψυχος, δεν είχε αμφιβολίες. Περπάτησε, τότε, με πληγωμένα πόδια, ξυπόλυτος, το χωματόδρομο ώρες, έμπαιναν τα πετραδάκια στις σχισμές, πόνο φοβερό, αλλά εκείνος εβίαζε τον εαυτό του και υπέμενε, πηγαίνοντας με πίστη, ότι αγγίζοντας την εικόνα της Παναγίας μας με τα χεράκια του και παρακαλώντας την θα λάβει την ίαση. Και πράγματι, όταν έφτασε στο διπλανό χωριό, την Τσούκα, πήγε γονάτισε, παρακάλεσε την Παναγία μας, με τα χεράκια του χάιδεψε την εικόνα της και στη συνέχεια τα πόδια του και της είπε: - Παναγία μου ξέρω ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω εγώ θα στο ανταποδώσω. Πράγματι, λέει, με το που έφυγε από την εικόνα της Παναγίας, είδε την ίαση και την υγεία και όταν αργότερα, Ιερομόναχος όντας, βρισκόταν στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ και έμαθε ότι φέρανε εκεί την περιοχή της Λίμνης την εικόνα Της για προσκύνηση, πήγε να λάβει μέρος στη Λιτανεία, παρόλο που είχε μια ζαλάδα , μια ταλαιπωρία στην υγεία του. - Εκείνη λέει μου έκανε τέτοιο καλό, εγώ θα πάω να την τιμήσω. Και την ώρα που του δώσαν τη σειρά να πει τη δέηση, την εκφώνηση " Επάκουσον ημών ο Θεός ο Σωτήρ ημών" εκείνη την ώρα είδε ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ , να στρέφει το πρόσωπό της στην εικόνα της κι εκεί τα έχασε. - Επαναλάμβανα, λέει , "επάκουσον ημών.. επάκουσον ημών.. και ξανά επάκουσον ημών.." κι ένας Θεός ξέρει λέει, πως τελείωσα την εκφώνηση... » (Απόσπασμα από ομιλία του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Γέροντος Γαβριήλ, σε ημερίδα για τον Όσιο Ιάκωβο, στο Τσοτύλι, την 13/7/2019)

Ξέρω Παναγία μου ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω θα στο ανταποδώσω..!

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

“Σώπα ευλογημένε είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει! ”

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς πήγαινε για αγιασμό ή Ευχέλαιο σε σπίτια χριστιανών. Κάποια φορά βρέθηκε στο Κολωνάκι (με τον Παπαδιαμάντη που του έκανε τον ψάλτη) τον είχανε μάθει οι Κολωνακιώτες που ήταν ευλαβής και τον καλούσαν. Και κατεβαίνει από ένα αρχοντικό σπίτι -οι ζητιάνοι μεταξύ τους το λέγανε: «Πού πάει ο παπάς; Πάει εκεί. Πάμε και μεις». Και ήτανε στην ουρά, μπήκε λοιπόν ένας ζητιάνος που ήταν πιο τσίφτης και πηγαίνει κούτσα -κούτσα και του λέει, παπά δώσε μου. Και ότι είχε στη τσέπη του ο Άγιος τα έβγαλε και τα έδωσε. Ήτανε δίπλα του ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Παπά πρόσεξέ τον, γιατί αυτόν τον βλέπω στην πιάτσα. – Ναι, ναι, ναι, δεν πειράζει, δεν πειράζει. Και περπατώντας το τετράγωνο, αυτός κάνει το γύρο του τετραγώνου από την πολυκατοικία την επόμενη και πάει στο δεύτερο στενό, και κουτσαίνει πάλι και ξαναπάει μπροστά στον Άγιο. Και ξαναβγάζει από την άλλη τσέπη ο παπάς και τα δίνει. Θύμωσε ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Παπά!! – Ναι, ναι, το έχω υπόψη μου, το έχω υπόψη μου. Στην τρίτη φορά κάνει το ίδιο. Εκεί, τα 'χασε, έχασε τον έλεγχο ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Καλά δεν βλέπεις βρε παπά μου; Σήκωσε το κεφάλι σου να τον δεις. Αφού είναι ο ίδιος, φοράει τα ίδια ρούχα, τα ίδια σκέρτσα κάνει. Και του λέει: – Σώπα ευλογημένε, είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει. Ο Χριστός, ο Κύριος όλων, το είπε ξεκάθαρα: «Ο,τι κάνατε σε έναν από τους ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα» (Ματθ. 25, 40). Είναι αψευδής ο λόγος του Θεού.

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Ένα περιστατικό με τον Άγιο Παΐσιο και τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο!!

Όταν το 1990-1991 ο πάτερ Αθανάσιος ήταν πρωτεπιστάτης στο Άγιο Όρος, επειδή είχε μία ιδιαίτερη σχέση με τον Άγιο Παΐσιο, έφευγε από την πρωτεύουσα των Καρυών(ο πρωτεπιστάτης είναι αυτός ο οποίος είναι σαν το διοικητή, θα λέγαμε, σαν το Δήμαρχο ή σαν τον πρόεδρο με τα δεδομένα τα δικά μας και των είκοσι Μονών του Αγ.Όρους. Στο Άγιο Όρος υπάρχουν είκοσι μεγάλες Μονές, υπάρχουν σκήτες, υπάρχουν ασκητήρια, υπάρχουν σπηλαιώτες μοναχοί και για όλους αυτούς είναι υπεύθυνος ο πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους). Επειδή λοιπόν ο πρωτεπιστάτης πρέπει πάντα να φεύγει από την Ιερά Κοινότητα, από τις Καρυές, με τη συνοδεία αστυνομικών, ο π.Αθανάσιος, ο Μητροπολίτης μας, επειδή ήθελε να δει ιδιαιτέρως το Γέροντα Παΐσιο έφευγε από την πίσω πόρτα και έλεγε στους Πατέρες εκεί: (στον πάτερ Ισαάκ και στο μακαρίτη, τον πατέρα Αρσένιο) "αν με ζητήσουν οι αστυνομικοί πέστε ότι ξεκουράζεται ο Άγιος Πρώτος". Έφευγε, κατηφόριζε και πήγαινε στο Γέροντα Παΐσιο. Ένα απόγευμα λοιπόν που πήγε και ο καιρός βέβαια ήταν και άστατος, δεν είχε καλοκαιρία αλλά ήταν κακοκαιρία, εκεί αφού τον είδε και τον συμβούλευσε ο γέροντας Παΐσιος τον π.Αθανάσιο, κίνησε για να ξεκινήσει να φύγει. Αλλά όμως άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς. Ο καιρός άλλαξε ξαφνικά. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί, θα κινδύνευε αν τολμούσε να φύγει έξω από το κελλάκι του Αγίου Παϊσίου. Τότε ο Άγιος Παΐσιος είπε στο Μητροπολίτη μας, τότε στον Ιερομόναχο Αθανάσιο: -Παπά, του λέει, μην ανησυχείς θα φροντίσω εγώ για σένα. -Δηλαδή, γέροντα, τι θα κάνετε; -Μην ανησυχείς, θα δεις. Τον έβαλε τότε σε ένα μικρό διάδρομο και πήγε ο Άγιος Παΐσιος μέσα στο μικρό κουζινάκι που είχε να βρει κάποια πράγματα. Και έρχεται με τρεις σακούλες, αυτές που βάζουμε στους καλάθους τους μεγάλους, με τα σκουπίδια. Την κόβει λοιπόν τη σακούλα ο Άγιος Παΐσιος με ένα μαχαιράκι από πάνω και του λέει: "Παπά, άνοιξε τα χέρια σου και θα σε ντύσω εγώ. Δεν θα πάθεις τίποτα!" Και εκεί λοιπόν που του φορούσε τις σακούλες άρχισε ο γέροντας Παΐσιος να λέει τα λόγια που ντύνουν τον αρχιερέα στην Εκκλησία: «Ἀγαλλιάσεται ἡ ψυχή μου ἐπί τῷ Κυρίῳ, ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου...» και λοιπά. Ο π. Αθανάσιος απόρησε. Του λέει: "Γέροντα, αυτά τα λόγια είναι τα λόγια που ντύνουν τον αρχιερέα στην Εκκλησία. Γιατί τα λέτε; Αφού εγώ είμαι ένας απλός παπάς, ιερομόναχος". Λέει ο Άγιος: "που ξέρεις ρε παπά, καμιά φορά, του λέει, μπορεί αυτά τα λόγια που λέω να είναι πραγματικότητα. Και μπορεί να γίνεις επίσκοπος!". Ο γέροντας Αθανάσιος χαμογέλασε. Του λέει: "εε, αστείο θα λέτε γέροντα!" Και λέει ο Άγιος Παΐσιος: "καμιά φορά παιδί μου, και τα αστεία έχουν τη δική τους σοβαρότητα".Αυτό έγινε το 1990 με 1991.Ο π.Αθανάσιος έγινε Μητροπολίτης το 1999.Και ο Άγιος Παΐσιος το είχε δει από τότε. Αρχιμ. Φιλόθεος Μαχαιριώτης, Ι.Μ.ΛΕΜΕΣΟΥ

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Ο άνθρωπος ο πνευματικός φαίνεται στις λεπτομέρειες...

Ο άνθρωπος ο πνευματικός φαίνεται στις λεπτομέρειες, δεν φαίνεται στα χοντρά πράγματα. Λέμε γιατί ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου έγινε Άγιος και άφθαρτος; Συγχώρεσε λέμε, το φονιά του αδελφού του. Γιατί συγχώρεσε το φονιά του αδερφού του όμως; Εάν δεν είχε πνευματική εργασία μέσα του, θα συγχωρούσε το φονιά του αδελφού του; Όχι. Και ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει πνευματική εργασία, θα φανεί αυτός ο άνθρωπος όχι στα χοντρά-χοντρά. Όπως λένε και μερικοί άνθρωποι που πάνε να εξομολογηθούν: ούτε έκλεψα, ούτε φόνευσα, ούτε μοίχευσα, ούτε πόρνευσα, ούτε κανένα ανδρόγυνο χώρισα, άρα λοιπόν είμαι μια χαρά, τι μου λείπει; Η πνευματική ζωή όμως δεν φαίνεται σε αυτά. Η πνευματική ζωή φαίνεται στη λεπτομέρεια, στη λεπτομέρεια της ζωής σου. Σε εκείνη την ώρα που θα πεις το δηλητήριό σου στον άλλον άνθρωπο. Κυρίως αυτό το πράγμα! Ξέρετε, θα καταλάβετε τον εαυτό σας από το στόμα σας. Το στόμα μας είναι αυτό που εκφράζει την καρδιά μας.Ειναι το πρώτο πράγμα! Δεν θα δείρεις τον άλλον άνθρωπο, δεν θα τον κλωτσήσεις, δεν θα τον δαγκώσεις, δεν θα τον τσιμπήσεις, τι θα του κάνεις;Θα του πεις λόγια. Μπορεί να μην του πεις τίποτα το ιδιαίτερα προσβλητικό. Ακόμα και ο τρόπος που θα του το πεις όμως, και εκείνη η κουβέντα που είναι τόσο λεπτή αλλά είναι σαν το νυστέρι του χειρούργου, που μπήκε και ανοίγει διάπλατα το σώμα σου, έτσι μπορεί να είναι μια κουβέντα. Και ο πνευματικός άνθρωπος, ιδίως σήμερα, φαίνεται από αυτή τη λεπτομέρεια, από τα λόγια του. Πρώτα από όλα από τα λόγια του και μετά από τις ενέργειές του. Τα λόγια μας είναι αυτά που εκφράζουν το είναι μας, ό,τι έχουμε μέσα μας θα το εκφράσουμε με τα λόγια μας. Τις κακίες μας, τα μειονεκτήματά μας, τα συμπλέγματα μας, τις αρρώστιες μας θα τα πούμε με τα λόγια μας και ύστερα βέβαια θα τα πούμε και με τα έργα μας. Το τι θα πεις, το πως θα το πεις είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς που γίνεται μέσα μας. Η δουλειά που γίνεται στον κάθε άνθρωπο, η πνευματική εργασία, φαίνεται, κατά την ταπεινή μου άποψη, από τα λόγια του. Όπως λέει ο Χριστός «το περιεχόμενο της καρδίας βγαίνει από το στόμα». Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

ΑΘΗΝΑ

ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
- ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
- ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼