Κήρυγμα Κυριακής Αγ. Πατέρων της Δ’ Οικ. Συνόδου

Και πάλι σήμερα, αδελφοί μου, η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει τους Αγίους Πατέρες, τα φώτα εκείνα τα οποία έλαμψαν με την σοφία τους, την αγιότητά τους, τον αγώνα τους τον προσωπικό, για την κατάκτηση της βασιλείας του Θεού και την επικράτηση της αλήθειας, όταν μέσα στην Εκκλησία είχαν ορμίσει βαρείς λύκοι να κατασπαράξουν τα λογικά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού, οι αιρετικοί. Τιμάμε τους θεοφόρους πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου στην Χαλκηδόνα το 451 που συνήλθε για να καταδικάσει τον αιρεσιάρχη Ευτυχή και την αίρεση του μονοφυσιτισμού και νεστοριανισμού, διατυπώνοντας το Χριστολογικό δόγμα ότι ο Χριστός μας εν τω προσώπω Του έχει δύο φύσεις, την Θεία και την ανθρώπινη, ενωμένες «ασυγχύτως και αδιαιρέτως» έτσι ώστε ο Κύριος μας να είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, Θεάνθρωπος. Και πάλιν και πάντα η Ορθόδοξη πίστη μας διατηρήθηκε και θα διατηρείται διότι ο Κύριός μας ανακηρύττει πατέρες και διδασκάλους και ποιμένες που θα οδηγούν το ποίμνιο στην σωτηρία και «εις νομάς χαρισμάτων». Το πνεύμα το Άγιον πάντα θα φωτίζει και θα οδηγεί την Εκκλησία Του στην σωτηρία. «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου», μας λέγει ο Κύριος μας. Η έννοια του φωτός μας βοηθάει να καταλάβουμε την αποστολή μας στον κόσμο, ώστε και εμείς να γίνουμε συνεχιστές του έργου των πατέρων και των αγίων της πίστεως μας. Το φως δίνει ζωή αλλά και είναι και η αιτία της ζωής. Η φύση παίρνει μέσα από το φως. Αλλά και ο Θεός που είναι το Φως είναι η αιτία της ζωής. «Εγώ είμαι το φως της ζωής» μας λέγει. Μετά την ζωή όμως το φως γίνεται και η αιτία των γνώσεων μας. Τα μάτια μας σαν φως γίνονται η πηγή των γνώσεων μας. Γίνονται η θύρα της ψυχής μας. Ο σκοπός των οφθαλμών μας είναι να γίνουμε και εμείς φως κατά τον λόγο του Κυρίου. «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὅπως ἵδωσιν ὕμῶν τὰ καλὰ ἔργα», μ’ αυτόν τον τρόπο δοξάζεται ο Θεός πατέρας. Οι σημερινοί εορτάζοντες άγιοι πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου «ως φώτα σωστικά» μας καλούν να γίνουμε και εμείς φωτεινά παραδείγματα γύρω μας. Η ζωή μας να γίνει ως «πόλις επάνω όρους κειμένη» ώστε οι άνθρωποι να βλέπουν την Χριστιανική συνέπεια της ζωής μας και εξ αιτίας μας να δοξάζεται το όνομα του Μεγάλου Θεού. Ο Χριστός μας απευθυνόμενος στους μαθητές Του τότε, αλλά και στους σημερινούς δηλαδή εμάς, μας λέγει «υμείς έστε το φως του κόσμου» μας παρομοιάζει με φως καθώς και σαν πόλη που βρίσκεται πάνω σε βουνό να φαίνεται από παντού καθώς και λυχνάρι που τοποθετείται στον λυχνοστάτη ψηλά στο σπίτι για να βλέπουν όλοι. Μας τονίζει λοιπόν την προσοχή στην ζωή μας να μην γινόμαστε αιτία σκανδαλισμού των ανθρώπων και αιτία να απομακρύνονται από τον Θεό και την Εκκλησία Του. Να γινόμαστε φωτεινά παραδείγματα με την ζωή και την συμπεριφορά μας. Το παράδειγμά μας να είναι άγιο και φωτεινό. Μην ξεχνάμε τι μας λέγει ο Κύριος μας σε άλλη περίπτωση «οὐαὶ δι΄ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται». Αλοίμονο σ’ αυτόν που γίνεται αιτία σκανδάλου. Αφορμή ζητούν οι αιρετικοί κάθε είδους (χιλιαστές, πεντηκοστιανοί κ.λ.π.) να μας κατηγορούν, κληρικούς και λαϊκούς, για την ασυνέπειά μας και την σκανδαλώδη ζωή μας. Προσπαθούν να ψαρεύουν ψυχές εξαιτίας μας μέσα στα σκοτεινά και ψυχοφθόρα δίχτυα τους. Αδελφοί μου να μείνουμε πιστοί στον Χριστό μας, στην Αγία του Εκκλησία. Ας ακολουθούμε τα διδάγματα των αγ. Πατέρων της πίστεως και να είμαστε βέβαιοι ότι εκεί βρίσκεται η σωτηρία μας. Αμην! Γραπτό κήρυγμα Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας (17-7-2022)
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΛΕΥΚΑΔΑ
 
  • ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
    • ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
    • ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
  • ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼


Μεγάλο πράγμα η μοναχική ζωή, πολύ μεγάλο!

"Μεγάλο πράγμα η μοναχική ζωή, πολύ μεγάλο! Μεγάλη, υψηλή ζωή, θεία ζωή, ποιητική ζωή. Είναι μια ζωή εξαίσια. Η μοναχική ζωή είναι ζωή χαρισάμενη. Η χαρά του μοναχού είναι να μπει στην αγάπη του Θεού, στην Εκκλησία, στην Αγία Τριάδα, στον Χριστο. Ο μοναχός ενούται με τον Χριστό, σκιρτάει η καρδιά του, πληρούται χάριτος. Ο Χριστος είναι η χαρά του, είναι ενθουσιασμός, είναι ελπίδα, είναι αγάπη" ("Περί του μοναχικού πολιτεύματος", Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος και Λόγοι, έκδ. Ι. Μονή Χρυσοπηγής Χανίων).
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΛΕΥΚΑΔΑ
 
  • ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
    • ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
    • ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
  • ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼

Ξέρω Παναγία μου ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω θα στο ανταποδώσω..!

«..... Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Οσίου Ιακώβου, ήταν αυτό της βίας, που ασκούσε στον εαυτό του .......Τέτοια βία είναι και το παράδειγμα που άσκησε στον εαυτό του, όταν ήταν μικρός, τότε που είχε πληγωμένα τα πόδια του και έμαθε ότι στο διπλανό χωριό είχαν φέρει την εικόνα της Παναγίας της Ξενιάς. Είχε ζωντανή σχέση με την Παναγία και τους Αγίους μας. Συνομιλούσε και τους έβλεπε, όπως βλέπομε εμείς ο ένας τον άλλον τώρα, δεν έβαζε τη λογική, δεν ήταν δίψυχος, δεν είχε αμφιβολίες. Περπάτησε, τότε, με πληγωμένα πόδια, ξυπόλυτος, το χωματόδρομο ώρες, έμπαιναν τα πετραδάκια στις σχισμές, πόνο φοβερό, αλλά εκείνος εβίαζε τον εαυτό του και υπέμενε, πηγαίνοντας με πίστη, ότι αγγίζοντας την εικόνα της Παναγίας μας με τα χεράκια του και παρακαλώντας την θα λάβει την ίαση. Και πράγματι, όταν έφτασε στο διπλανό χωριό, την Τσούκα, πήγε γονάτισε, παρακάλεσε την Παναγία μας, με τα χεράκια του χάιδεψε την εικόνα της και στη συνέχεια τα πόδια του και της είπε: - Παναγία μου ξέρω ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω εγώ θα στο ανταποδώσω. Πράγματι, λέει, με το που έφυγε από την εικόνα της Παναγίας, είδε την ίαση και την υγεία και όταν αργότερα, Ιερομόναχος όντας, βρισκόταν στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ και έμαθε ότι φέρανε εκεί την περιοχή της Λίμνης την εικόνα Της για προσκύνηση, πήγε να λάβει μέρος στη Λιτανεία, παρόλο που είχε μια ζαλάδα , μια ταλαιπωρία στην υγεία του. - Εκείνη λέει μου έκανε τέτοιο καλό, εγώ θα πάω να την τιμήσω. Και την ώρα που του δώσαν τη σειρά να πει τη δέηση, την εκφώνηση " Επάκουσον ημών ο Θεός ο Σωτήρ ημών" εκείνη την ώρα είδε ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ , να στρέφει το πρόσωπό της στην εικόνα της κι εκεί τα έχασε. - Επαναλάμβανα, λέει , "επάκουσον ημών.. επάκουσον ημών.. και ξανά επάκουσον ημών.." κι ένας Θεός ξέρει λέει, πως τελείωσα την εκφώνηση... » (Απόσπασμα από ομιλία του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Γέροντος Γαβριήλ, σε ημερίδα για τον Όσιο Ιάκωβο, στο Τσοτύλι, την 13/7/2019)


Ξέρω Παναγία μου ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω θα στο ανταποδώσω..!

«..... Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Οσίου Ιακώβου, ήταν αυτό της βίας, που ασκούσε στον εαυτό του .......Τέτοια βία είναι και το παράδειγμα που άσκησε στον εαυτό του, όταν ήταν μικρός, τότε που είχε πληγωμένα τα πόδια του και έμαθε ότι στο διπλανό χωριό είχαν φέρει την εικόνα της Παναγίας της Ξενιάς. Είχε ζωντανή σχέση με την Παναγία και τους Αγίους μας. Συνομιλούσε και τους έβλεπε, όπως βλέπομε εμείς ο ένας τον άλλον τώρα, δεν έβαζε τη λογική, δεν ήταν δίψυχος, δεν είχε αμφιβολίες. Περπάτησε, τότε, με πληγωμένα πόδια, ξυπόλυτος, το χωματόδρομο ώρες, έμπαιναν τα πετραδάκια στις σχισμές, πόνο φοβερό, αλλά εκείνος εβίαζε τον εαυτό του και υπέμενε, πηγαίνοντας με πίστη, ότι αγγίζοντας την εικόνα της Παναγίας μας με τα χεράκια του και παρακαλώντας την θα λάβει την ίαση. Και πράγματι, όταν έφτασε στο διπλανό χωριό, την Τσούκα, πήγε γονάτισε, παρακάλεσε την Παναγία μας, με τα χεράκια του χάιδεψε την εικόνα της και στη συνέχεια τα πόδια του και της είπε: - Παναγία μου ξέρω ότι θα με κάνεις καλά και όταν μεγαλώσω εγώ θα στο ανταποδώσω. Πράγματι, λέει, με το που έφυγε από την εικόνα της Παναγίας, είδε την ίαση και την υγεία και όταν αργότερα, Ιερομόναχος όντας, βρισκόταν στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ και έμαθε ότι φέρανε εκεί την περιοχή της Λίμνης την εικόνα Της για προσκύνηση, πήγε να λάβει μέρος στη Λιτανεία, παρόλο που είχε μια ζαλάδα , μια ταλαιπωρία στην υγεία του. - Εκείνη λέει μου έκανε τέτοιο καλό, εγώ θα πάω να την τιμήσω. Και την ώρα που του δώσαν τη σειρά να πει τη δέηση, την εκφώνηση " Επάκουσον ημών ο Θεός ο Σωτήρ ημών" εκείνη την ώρα είδε ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ , να στρέφει το πρόσωπό της στην εικόνα της κι εκεί τα έχασε. - Επαναλάμβανα, λέει , "επάκουσον ημών.. επάκουσον ημών.. και ξανά επάκουσον ημών.." κι ένας Θεός ξέρει λέει, πως τελείωσα την εκφώνηση... » (Απόσπασμα από ομιλία του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Γέροντος Γαβριήλ, σε ημερίδα για τον Όσιο Ιάκωβο, στο Τσοτύλι, την 13/7/2019)
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΛΕΥΚΑΔΑ
 
  • ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
    • ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
    • ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
  • ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼


“Σώπα ευλογημένε είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει! ”

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς πήγαινε για αγιασμό ή Ευχέλαιο σε σπίτια χριστιανών. Κάποια φορά βρέθηκε στο Κολωνάκι (με τον Παπαδιαμάντη που του έκανε τον ψάλτη) τον είχανε μάθει οι Κολωνακιώτες που ήταν ευλαβής και τον καλούσαν. Και κατεβαίνει από ένα αρχοντικό σπίτι -οι ζητιάνοι μεταξύ τους το λέγανε: «Πού πάει ο παπάς; Πάει εκεί. Πάμε και μεις». Και ήτανε στην ουρά, μπήκε λοιπόν ένας ζητιάνος που ήταν πιο τσίφτης και πηγαίνει κούτσα -κούτσα και του λέει, παπά δώσε μου. Και ότι είχε στη τσέπη του ο Άγιος τα έβγαλε και τα έδωσε. Ήτανε δίπλα του ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Παπά πρόσεξέ τον, γιατί αυτόν τον βλέπω στην πιάτσα. – Ναι, ναι, ναι, δεν πειράζει, δεν πειράζει. Και περπατώντας το τετράγωνο, αυτός κάνει το γύρο του τετραγώνου από την πολυκατοικία την επόμενη και πάει στο δεύτερο στενό, και κουτσαίνει πάλι και ξαναπάει μπροστά στον Άγιο. Και ξαναβγάζει από την άλλη τσέπη ο παπάς και τα δίνει. Θύμωσε ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Παπά!! – Ναι, ναι, το έχω υπόψη μου, το έχω υπόψη μου. Στην τρίτη φορά κάνει το ίδιο. Εκεί, τα 'χασε, έχασε τον έλεγχο ο Παπαδιαμάντης και του λέει: – Καλά δεν βλέπεις βρε παπά μου; Σήκωσε το κεφάλι σου να τον δεις. Αφού είναι ο ίδιος, φοράει τα ίδια ρούχα, τα ίδια σκέρτσα κάνει. Και του λέει: – Σώπα ευλογημένε, είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει. Ο Χριστός, ο Κύριος όλων, το είπε ξεκάθαρα: «Ο,τι κάνατε σε έναν από τους ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα» (Ματθ. 25, 40). Είναι αψευδής ο λόγος του Θεού.
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΛΕΥΚΑΔΑ
 
  • ΧΡΩΜΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ▼
    • ΑΠΑΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
    • ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
  • ΧΡΩΜΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ▼