Από μία ευαισθησία σε τί κακότητα μπορεί να φθάση κανείς, αν δεν προσέξη και παρασυρθή από κακές παρέες!(Άγιος Παΐσιος)

Οι παρέες πολύ επηρεάζουν τα παιδιά. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, είχα μέσα στη φύση μου την αγάπη . Ξεκινούσα να πάω κάπου με τα ζώα και κοίταζα να βάλω και τον έναν επάνω στο ζώο , να βάλω και τον άλλον, να πάρω και τον μικρό μου αδελφό στον ώμο. Μια φορά ένας αδελφός μου σκότωσε ένα πουλάκι κι εγώ στενοχωρέθηκα πολύ και τον μάλωσα. Πήρα μετά το πουλάκι και το έθαψα με κλάματα. Εκείνο το διάστημα έκανα παρέα με παιδιά της ηλικίας μου.Πηγαίναμε στο δάσος,προσευχόμασταν, διαβάζαμε Συναξάρια, νηστεύαμε. Μετά οι μητέρες τους άρχισαν να μην τα αφήνουν να έρχωνται μαζί μου. « Μην κάνετε παρέα με αυτόν , τους έλεγαν, θα σας χτικιάση ». Οπότε με άφησαν και ένιωθα μόνος. Με κορόιδευαν κιόλας, « καλόγερο από δω, με έλεγαν, καλόγερο από κει »,μου είχαν κάνει την ζωή μαρτύριο. Έφθασα κάποτε σε σημείο που δεν μπορούσα να αντέξω την κοροϊδία. Τότε είπα κι εγώ: « Θα πάω με τα μεγαλύτερα παιδιά και θα υποκρίνωμαι ». Άρχισα λοιπόν να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά. Πήρα λάστιχα και έκανα σφενδόνα. Πρώτα έβαζα δήθεν σημάδι μόνο με την σφενδόνα. Ύστερα πήρα σκάγια και είχα γίνει ο καλύτερος σκοπευτής . Μια φορά ,μόλις σκότωσα ένα πουλάκι και το είδα σκοτωμένο, συνήλθα. Πέταξα και τα λάστιχα, και τα σκάγια. «Εσύ έκλαιγες, είπα, όταν ο αδελφός σου σκότωσε ένα πουλάκι και τον μάλωσες, που το σκότωσε, και τώρα πού έφθασες; Σκοτώνεις πουλιά και σιγά σιγά θα φθάσης να σκοτώνης και ζώα ». Πράγματι, αν συνέχιζα έτσι, θα προχωρούσα στο κυνήγι ζώων και μετά θα τα έγδερνα κιόλας. Από μία ευαισθησία σε τί κακότητα μπορεί να φθάση κανείς, αν δεν προσέξη και παρασυρθή από κακές παρέες! Ενώ, οι καλές συντροφιές πολύ βοηθούν. Ο Θεός γέμισε τους ανθρώπους με διάφορα χαρίσματα. Ο άνθρωπος , όπως βλέπει την διαστροφή των άλλων, έτσι μπορεί να δη και την αρετή τους και να την μιμιθή. Άγιος Παΐσιος

Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιες σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ.

Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιες σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ. Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου. Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο. Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν’ ἀνθίσει μέσα σου ἕνας πνευματικός παράδεισος. Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο (κοσμικό φρόνημα) καί μετά νά στραφεῖς στόν ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει. Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα. Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού θά διαρκέσει πολύ καιρό. Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς, μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός. Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη. Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο. Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του. Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ’ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου. Κοντά στόν Θεό θ’ ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος. Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Υποδυόμαστε ρόλους για να ξεγελάσουμε τους πάντες ακόμη και τον ίδιο το εαυτό μας.

Επειδή ότι λάμπει δεν είναι ούτε χρυσός, ούτε Χριστός, να εξηγήσουμε μερικά πράγματα που ίσως αυτές τις ημέρες τάραξαν την καρδιά μας. Κατ΄ αρχάς όποιος πάει στην εκκλησία ή βγάζει φωτογραφίες με παπάδες δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι «άνθρωπος του Θεού». Μπορεί να σημαίνει και το εντελώς αντίθετο. Η θρησκεία δηλαδή να είναι η μεγάλη του κρυψώνα. Το μεγάλο του ψέμα απέναντι στο εαυτό του, την οικογένεια, την κοινωνία, ακόμη και στον ίδιο τον Θεό. Ο Γιούγκ έλεγε ότι η θρησκεία για πολλούς είναι η μεγαλύτερη άμυνα απέναντι στην ζωντανή παρουσία του Θεού. Χρειάζεσαι νόμους και τύπους όταν δεν αντέχεις την αλήθεια της ουσίας. Εχει ένα φοβερό στίχο ο μεγάλος ποιητής μας Τάσσος Λειβαδίτης όπου λέει «Φυσικά προσπαθούσε να κρύψει το σακατεμένο χέρι του, έτσι κρατούσε πάντα μια σημαία..» Ξέρετε πόσες τέτοιες «σημαίες» κρατάμε για να μην φανεί το τραύμα μας; Υποδυόμαστε ρόλους για να ξεγελάσουμε τους πάντες ακόμη και τον ίδιο το εαυτό μας. Ψέματα και ψεύτικοι παντού. Άλλος κρατάει την «σημαία» του καλού οικογενειάρχη, του πατριώτη, του ανθρώπου της εκκλησίας, του τίμιου και εργατικού, του ηθικού και άμεμπτου και πίσω από αυτές τις μάσκες κρύβεται σκοτάδι που ποτέ δεν συναντήθηκε με το φως. Υπόγεια που ποτέ δεν φωτίστηκαν. Κολάσεις που ποτέ δεν πόθησαν τον παράδεισο. Τέλος θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι ακόμα. Είναι άλλο πράγμα ο αμαρτωλός άνθρωπος κι άλλο ο διεφθαρμένος. Άλλο εκείνος που έχει συνείδηση του λάθους του και παλεύει πολλές φορές στα όρια του θανάτου κι άλλο εκείνος που την αμαρτία την έχει κάνει τρόπο ζωής, αντίληψης και σκοπιμότητας. Ο αμαρτωλός είναι συμπαθής όπως ένας άρρωστος ο διεφθαρμένος είναι απωθητικός γιατί μας θυμίζει τις οσμές της κολάσεως. Ίσως αυτές τις δύσκολες ημέρες ηχούν όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία και σημαντικά τα λόγια του Γερμανού θεολόγου, θύμα των Ναζί, Μπονχέφερ που έλεγε, "το να είσαι Χριστιανός δεν σημαίνει να είσαι θρησκευόμενος αλλά να είσαι Άνθρωπος". Διότι πολλοί διερωτήθηκαν "μα τι γονείς είναι αυτοί..; " Το ερώτημα όμως είναι λάθος. Γιατί πολλοί πριν φτάσουμε να ρωτάμε τι "γονείς είναι αυτοί" πρέπει να ρωτήσουμε "ΜΑ ΤΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ". Πρώτα πρέπει να γίνουμε άνθρωποι και μετά γονείς και χριστιανοί. π.Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

Τούρκοι αρχαιολόγοι ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν τον τάφο του Αγίου Νικολάου στα Μύρα της Λυκίας

Μια ανασκαφική ομάδα ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε την ακριβή θέση του τάφου του Αγίου Νικολάου και το πάτωμα στο οποίο περπάτησε, μέσα στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στα αρχαία Μύρα, που βρίσκονται στο σημερινό χωριό της περιοχής Ντεμρέ κοντά στην Αττάλεια. "Πρόκειται για μια πολύ σημαντική ανακάλυψη που θα προσθέσει στην αξία της εκκλησίας", είπε ο Οσμάν Εραβσάρ, επικεφαλής του επαρχιακού συμβουλίου διατήρησης πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αττάλεια, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Demirören. Ο ναός του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται στο Demre, χτίστηκε το 520 στα θεμέλια μιας παλαιότερης χριστιανικής εκκλησίας όπου ο Άγιος Νικόλαος υπηρετούσε ως επίσκοπος και τάφηκε. "Η πρώτη εκκλησία βυθίστηκε με την άνοδο της Μεσογείου και μερικούς αιώνες αργότερα χτίστηκε μια νέα εκκλησία από πάνω", είπε ο Εραβσάρ. "Τώρα φτάσαμε στα ερείπια της πρώτης εκκλησίας και στον όροφο που πάτησε ο Άγιος Νικόλαος", σημείωσε. Προσθέτοντας ότι η ύπαρξη της πρώτης εκκλησίας είναι γνωστή από μερικές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν το 1910, ο Eravşar είπε: "Τα πλακάκια του δαπέδου της πρώτης εκκλησίας, πάνω στην οποία περπάτησε ο Άγιος Νικόλαος, έχουν ανακαλυφθεί". Το δάπεδο θα εκτεθεί αφότου καλυφθεί, λένε οι αρχαιολόγοι. Ένα άλλο πράγμα που έγινε στις εργασίες αποκατάστασης ήταν το "άνοιγμα της στέγης της εκκλησίας". "Τη δεκαετία του 1980, κατασκευάστηκε μια τσιμεντένια στέγη πάνω από την ιστορική εκκλησία για να αποφευχθούν οι βροχοπτώσεις στην εκκλησία", είπε ο ειδικός και πρόσθεσε: "Βγάλαμε τη τσιμεντένια στέγη και θα εγκατασταθεί ένα σύστημα οροφής που αφαιρείται εύκολα". Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στον προσωρινό κατάλογο της UNESCO για να γίνει Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Ὅπως τα πουλάκια δεν ἐπιστρέφουν πάλι, ὅταν βροῦν την φωλιὰ τους χαλασμένη, ἔτσι καί οἱ δαίμονες φεύγουν γιά πάντα ἀπ’ αὐτούς πού ἐξομολογοῦνται συχνά...

Ὅπως τὰ πουλάκια δὲν ἐπιστρέφουν πάλι, ὅταν βροῦν τὴν φωλιὰ τους χαλασμένη, ἔτσι καὶ οἱ δαίμονες φεύγουν γιὰ πάντα ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ ἐξομολογοῦνται συχνά, διότι ἔτσι τοὺς χαλοῦν τὶς φωλιὲς καὶ τὶς παγίδες. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης λέγει: «Γιὰ ποιὰ αἰτία ὁ Νεεμὰν ὁ Σύρος λούσθηκε ἑπτὰ φορές, στὸν Ἰορδάνη; Γιὰ νὰ διδάξη ὅλους μας ὅτι πρέπει συχνὰ νὰ ἐξομολογούμεθα, νὰ λουζώμεθα στὰ νερὰ τῆς μετανοίας». Καὶ συνεχίζει λέγοντας: «Εἶπα νὰ ἐξομολογοῦνται συχνὰ καὶ οἱ Τιμιώτατοι Πατριάρχαι, ἀρχιερεῖς, Πνευματικοί, Ἱερεῖς, διότι σὲ μερικοὺς τόπους ἐχάλασε ἡ καλὴ αὐτὴ συνήθεια γιὰ τέτοια ἱερὰ πρόσωπα. Ἀπορῶ πράγματι. Γιὰ ποιὰ αἰτία, προτρέπετε ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἔργο αὐτό… διότι μόνο ὁ πάπας φαντάσθηκε τὸν ἑαυτὸ του ἀναμάρτητο καὶ ποτὲ οἱ πατριάρχαι καὶ ἀρχιερεῖς τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος μᾶς λέγει: «Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας» (Α΄ Ἰωάν. 1,4). Ἐὰν δὲν γίνεται συχνὴ ἐξομολόγησις, δυσκολότερα ξερριζώνονται τὰ πάθη ἀπὸ μέσα μας. Ὅπως τὸ γέρικο καὶ μεγάλο δένδρο δὲν μπορεῖ νὰ κοπῆ μὲ μιὰ μόνο τσεκουριά, ἔτσι καὶ ἕνα συνηθισμένο κακὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἐκδιωχθῆ μὲ μιὰ μόνο συντριβὴ τῆς καρδιᾶς, ἀλλὰ μὲ πολλές. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐξομολογεῖται συχνά, διατηρεῖ εὐκολώτερα στὴν μνήμη του τὰ παραπτώματα ποὺ διέπραξε ἀπὸ τὴν τελευταία ἐξομολόγησί του, ἐν ἀντιθέσει μὲ ἐκεῖνον ποὺ ἐξομολογεῖται σπανίως καὶ δυσκολεύεται νὰ κάνη ἀκριβῆ καὶ λεπτομερῆ ἐξομολόγησι. Γι’ αὐτὸ ὁ διάβολος, ὅταν θὰ ἐμφανισθῆ στὴν ὥρα τοῦ θανάτου του, δὲν θὰ ἔχη νὰ τοῦ παρουσιάση τίποτε, ἐφ’ ὅσον πάντοτε λεπτομερῶς τὰ ἐξωμολογεῖτο. Αὐτὸς ποὺ ἐξομολογεῖται συχνά, ἔστω καὶ ἄν πέφτη στὸ ἴδιο θανάσιμο ἴσως ἁμάρτημα, τρέχει ἀμέσως νὰ ἐξαγορεύση τὴν ἁμαρτία του, λαμβάνει πάλι τὴν ἄφεσι καὶ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ καὶ ἔτσι ἐλαφρύνει τὴν συνείδησί του ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας.