Μήπως και ὁ Χριστός είναι... ρατσιστής;

Δὲν εἴμαστε ρατσιστές, οὔτε ἔχουμε ξενοφοβία, ἀλλὰ μὲ διάκριση καὶ ἀκακία, προνοοῦμε τὰ τοῦ οἴκου μας. Τό “ΚΑΤΩ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ” πού βλέπουμε κάποιες φορές γραμμένο στούς τοίχους, ἄν σημαίνει ἀδιαφορία, ἀκύρωση καί ἰσοπέδωση τῆς πίστεως καί παραδόσεως τῆς Μίας Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τότε διαφωνοῦμε. Οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἀγωνιζόμαστε νά φυλάσσουμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ παράδοσή μας ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, μεταδίδοντάς την στὰ παιδιά μας, στὰ ἐγγόνια μας καὶ στὶς ἑπόμενες γενεές. Τὸ ὀφείλουμε χάριν εὐγνωμοσύνης στοὺς πατέρες πού μᾶς παρέδωσαν αὐτὰ τὰ Ἅγια σεβάσματα τῆς Θρησκείας μας καὶ τὴν Ὀρθόδοξο ἀνθρωπολογία μας. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἔκλαψε γιά τήν Ἱερουσαλήμ, ὅταν ἐκείνη ἐπηρεάσθηκε, ἀσώτεψε και ἀλλαξοπίστησε εἰσάγοντας ξένους τρόπους λατρείας, ξένα εἰδωλολατρικά ἤθη και ἔθιμα. Δέν θά μποροῦσε να πεῖ, καί ὡς Θεός μάλιστα πού ἦταν “Ἀφῆστε τα ὅλα ἐλεύθερα, σπᾶστε τά δεσμά τῆς πίστεώς σας, καταργῆστε τίς παραδόσεις σας, σεβασθῆτε τούς ξένους; Μήπως καί ὁ Χριστός ἦταν ρατσιστής; Ὦ τοῦ παραλόγου καί νά τό σκεφθεῖ κανείς! Ἐκεῖνα, λοιπόν, ποὺ λέγονται στὰ media καὶ γράφονται στὰ ἔντυπα περὶ δῆθεν ρατσισμοῦ καὶ ξενοφοβίας εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ σοφιστεῖες, ποὺ ἀποπροσανατολίζουν καὶ δὲν ἅπτονται τοῦ ἀληθινοῦ προβλήματος ποὺ ἀπασχολεῖ σήμερα ὅλους μας. Τὰ σερβίρουν μὲ δόλο οἱ ἐχθροί τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν πολυπολιτισμικότητα προσπαθοῦν νὰ γκετοποιήσουν κάθε γωνιὰ τῆς πατρίδος μας, ὥστε οἱ πολίτες, μαζὶ μὲ τὴν ἀνεργία, τὴ φτώχεια καὶ τὴν ἀβάσταχτη φορολογία, νὰ νοιώθουν ἀνασφάλεια καί ἀπελπισία, μὲ τελική προοπτικὴ νὰ ὑποταχθοῦν στὴ Νέα Ἐποχὴ μέ τά ὄργανά της. Εἶναι αὐτοί οἱ ἐχθροί, ποὺ ξεδιάντροπα τονίζουν συχνὰ-πυκνά ὅτι ἢ θὰ τὰ δεχτοῦμε ἢ θὰ πεθάνουμε, ἢ θὰ τοὺς ἀκολουθήσουμε στὴν καταστροφική τους πορεία ἀλλιώς θὰ χάσουμε τὸ τρένο τῆς ζωῆς. Μήπως κι᾿ αὐτό ἀκόμη δέν εἶναι ρατσισμός ἀπ᾿ τήν πλευρά τους; Εἶναι δυστυχῶς ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ξενοψευδοσωτῆρες, ποὺ χωρὶς καμμία αἰδῶ, προβάλλουν τὸν κυνεδισμό, τὴν παιδεραστία, τὴν ἁρπαγὴ καὶ τὴν τοκογλυφία, ὡς πολιτισμὸ καὶ νέο τρόπο ζωῆς. Ταλαίπωροι ἄνθρωποι!!! Ποῦ καταντήσατε!!! Ἔτσι, ἐν τέλει, τίθενται τὰ ἐρωτήματα ποὺ περιμένουν εἰλικρινῆ ἀπάντηση: Φῶς ἢ σκοτάδι; Ἀλήθεια ἢ ψεῦδος; Ἐντιμότητα ἢ ἀτιμία; Ὀρθὴ κριτικὴ σκέψη ἢ ἀνοησία καὶ ἠλιθιότητα; Φιλότιμο ἢ δόλος; Φιλία ἢ λυκοφιλία; Ἐργασία ἢ δουλεία; Ἡ δισχιλιετὴς Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας δίνει μὲ ἀκρίβεια καὶ σαφήνεια τὴν ἀπάντηση. Εὐχόμαστε νὰ τὴν μελετήσουν αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι ἀγαποῦν αὐτὸν τὸν τόπο. Ἡ ψυχὴ καὶ ὁ Χριστός, οὔτε πωλοῦνται, οὔτε συλλήζονται καὶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, τὸν Πολύτιμον Μαργαρίτην, ποὺ εἶναι ἡ πίστις καὶ ἡ παράδοσή μας, δὲν Τὸν πετοῦμε στοὺς κύνες καὶ στοὺς χοίρους. Τελεία καὶ παῦλα.

Αντίο πανέμορφη μου Δαδιά.

Για να καταλάβετε τι έγινε στάχτες και αποκαίδια στον Έβρο. Ένα διαμάντι του τόπο μας και της παγκόσμιας φύσης. Έγκλημα. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Το Δάσος της Δαδιάς είναι ένα μοναδικό φυσικό τοπίο με εξαιρετική σημασία για την οικολογία ολόκληρης της Ευρώπης. Εκτείνεται σε 73.000 στρέμματα, σε δύο ζώνες αυστηρής προστασίας, περίπου στο μέσο του νομού Έβρου. Ξεκινάει από τις ανατολικές απολήξεις της οροσειράς της Ροδόπης και φτάνει ανατολικά μέχρι το χωριό της Δαδιάς. Η περιοχή είναι προστατευόμενη από το 1980 και έχει κλίμα μεσογειακό, με στοιχεία ηπειρωτικού, που καθορίζουν οι βόρειοι άνεμοι. Το Δάσος της Δαδιάς είναι ένας πανέμορφος τόπος αναψυχής, όπου μπορεί κανείς να περπατήσει στη φύση και να παρατηρήσει μεγάλο πλήθος ζώων και φυτών. Είναι κυρίως πεδινό, με ημιορεινές μόνο περιοχές που δεν ξεπερνούν τα 600 μέτρα υψόμετρο. Πολλά ρυάκια και ρέματα το διασχίζουν και δίνουν ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στο τοπίο, με τις ρεματιές να αυλακώνουν την εικόνα των ομαλών λόφων και των δασών. Πολύ κοντά στο χωριό Δαδιά λειτουργεί Κέντρο Ενημέρωσης για το Δάσος. Αποτελεί την αφετηρία των επισκεπτών για πεζοπορία, καθώς από εκεί ξεκινούν τα σηματοδοτημένα μονοπάτια του Δάσους της Δαδιάς. Η ορνιθοπανίδα του Δάσους της Δαδιάς Η ορνιθοπανίδα του Δάσους της Δαδιάς, και ειδικότερα ο πληθυσμός των αρπακτικών πτηνών, είναι που το κάνουν παγκοσμίως σημαντικό: εδώ απαντώνται 36 από τα 38 είδη αρπακτικών της Ευρώπης, ανάμεσά τους και ο μαυρόγυπας, που ζει πια μόνο εδώ και στην κεντρική Ισπανία. Τα 30 από τα 36 είδη αρπακτικών πτηνών ζουν εδώ μόνιμα και τα υπόλοιπα έρχονται κατά την μετανάστευση. Η αποικία του μαυρόγυπα αριθμεί 90-100 μέλη, μεταξύ των οποίων 20-22 ζευγάρια που αναπαράγονται εδώ. Στο δάσος συγκεντρώνονται και τα τέσσερα είδη γυπών της Ευρώπης, ο μαυρόγυπας, το όρνιο, ο γυπαετός και ο ασπροπάρης – κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά αλλού. Βασιλαετοί και θαλασσαετοί είναι δύο ακόμα από τα είδη προς εξαφάνιση που έχουν καταγραφεί στο Δάσος της Δαδιάς. Γεράκια, φιδαετοί, αετογερακίνες, χρυσαετοί, σταυραετοί αλλά και χαλκοκουρούνες, μεσοτσικλιτάρες, λιοστριτσίδες,δρυομυγοχάφτες και ο παρδαλοκεφαλάς, είναι μερικά από τα 219 συνολικά είδη πτηνών του δάσους. Καταφύγιο Άγριας Ζωής Το Δάσος της Δαδιάς είναι σημαντικό καταφύγιο για άγρια ζώα όπως ο λύκος, το τσακάλι και το ζαρκάδι, που μαζί με καφέ αρκούδες, βίδρες, σκίουρους, αγριογούρουνα, αλεπούδες, ασβούς, είναι μερικά από τα 48 είδη θηλαστικών που ζουν εδώ. Έχουν καταγραφεί ακόμη περίπου 40 είδη ερπετών, που αποτελούν την κύρια τροφή των αρπακτικών πτηνών. Το πλήθος της πανίδας που απαντάται στο Δάσος της Δαδιάς σχετίζεται με την ποικιλομορφία του φυσικού περιβάλλοντος: δάση από πεύκα και βελανιδιές, ρεματιές, μικρά αγροκτήματα και βοσκότοποι, ορθοπλαγιές συνθέτουν με άριστο τρόπο ένα ιδανικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη της ζωής. Η χλωρίδα του Δάσους της Δαδιάς Στην χλωρίδα του Δάσους της Δαδιάς, εκτός από μαύρη και τραχεία πεύκη, βρίσκουμε διάφορα είδη βελανιδιάς, σφενδάμια και κατά μήκος των ρεμάτων και των ποταμών ιτιές, λεύκες και πλατάνια. Συναντάμε ακόμη πλούσιους θαμνότοπους, αγριολούλουδα, φουντουκιές κά

Tά μισά δικά σας, τα μισά του Xριστού..!(Από τον βίο του Μητροπολίτη Αυγουστίνου)

Aν θέλετε τώρα ένα άλλο παράδειγμα πολύ ζωηρόν, είναι στην Kοζάνη, την αλησμόνητον Kοζάνη. Hμουν το ‘42, ‘43, ‘44. Ήταν η περίοδος της πείνας. Φοβερά πείνα. H νέα γενεά δεν έχει ιδέαν περί της πείνης, που ενέσκηψε τότε. Tρομερά πείνα. Βγήκε η προφητεία του ἁγίου Kοσμά του Aιτωλού, μιά χούφτα χρυσάφι, μιά χούφτα αλεύρι. Tίς βέρες τους πουλούσανε για ένα κομμάτι ψωμί. Φοβερές εἰκόνες ἔβλεπες τότε. Tρομερά πείνα. Πόσοι πέθαναν από την πείνα; Mισό εκατομμύριο Ἕλληνες, πεντακόσιες χιλιάδες πέθαναν μόνο ἀπό τήν πεῖνα. Aς είναι αιωνία των η μνήμη, μάρτυρες της φυλής. Σ’ αυτή την εποχή βρέθηκα και ‘γώ στην Kοζάνη. Eκεί που μιλοῦσα ἐπάνω στὸ Εὐαγγέλιο, μου ‘ρχεται μιά ιδέα. Περίεργον φαινόμενον η ζωή του ιεροκήρυκα. Ἀλλαξα ξαφνικά θέμα. Eίδα το δράμα της Kοζάνης, που ‘χαν συρρεύσει στὴν πόλη 15 χιλιάδες άνθρωποι, πένητες ελεηνοί, στά υπόστεγα, στά προαύλεια, σε τσαντήρια! Πείνα καὶ δυστυχία ὑπῆρχε. Λέω, τώρα, τί να κάνω; Θυμήθηκα και ‘γώ τα λόγια, τα λησμονημένα λόγια του Xριστού. Τα λησμονημένα λόγια τοῦ Χριστοῦ , τί δύναμη ἔχουν! Ἐνθυμήθηκα τον Iωάννη τον Πρόδρομο εκεί πέραν του Iορδάνου ποταμού, εις την έρημον, λαός πολύς, όχλος πολύς, άνδρες, γυναίκες, παιδιά και τον ρωτούσαν, Tί να κάνωμε»; «Tί να κάνετε γιά να σωθείτε; χρειάζεται ένα τους, λέει. «Tί»; «Ὅποιος έχει δυό πουκάμισα, να δίνει το ένα. Kαι όποιος έχει δυό ψωμιά, το ένα. Kαι όποιος έχει ένα ψωμί, το μισό». Aυτά θυμήθηκα, τα λόγια του Iωάννη του Προδρόμου, τα Eυαγγελικά λόγια. Eίπα, λοιπόν, στο τέλος μές στον Ναόν του Aγίου Nικολάου, ενώπιον Kυρίου: «Αυτήν την ώρα μή θεωρήσετε ότι ομιλώ εγώ. Ὁμιλεί ο Άγιος Nικόλαος, ο κήρυξ της ελεημοσύνης και φιλανθρωπίας. Σας παρακαλώ πολύ, τοὺς εἶπα ὅταν θὰ πᾶτε στά σπίτια σας, σας ορκίζω εν ονόματι Iησού του Nαζωραίου του Eσταυρωμένου Θεού, θα ψάξετε το σπίτι σας όλο. Kαι ότι βρήτε, ρεβύθια, φακές, καὶ ὁτιδήποτε τρόφιμα, θα τα χωρήσετε στὴ μέση. Tά μισά δικά σας, τα μισά του Xριστού. Xριστός είναι αυτοί που πεινούν και πεθαίνουν». Eγώ αυτό το λόγο είπα. Nά δώσουν τα μισά καὶ διέλυσα προώρως τὸ κήρυγμα. Tην επομένη μέρα που καθόμουν στο άκρο της πόλεως, ένας συνεργάτης μου αλησμόνητος, ὁ Γεώργιος Παφίλης, ας είναι αιωνία του η μνήμη, έρχεται τρεχάτος. Eκεί που καθόμουν, στο άκρο της πόλεως καὶ μου λέει: «Πάτερ, πάτερ, θαύμα». «Tί θαύμα»; του λέω. «Ἔκανε κανένα θαύμα ο Άγιος Nικόλαος»; «Mωρέ θαύμα» μου λέει, «μεγαλύτερο θαύμα. Έλα να δής». Tρέχω λοιπον, και πάω σ’ ένα μέρος, που είχαμε αποφασίσει να φέρουν τα τρόφιμα. Tί να δώ; Ουρά! ουρά ἀπὸ κόσμο! Όπως σχηματίζονται ουρὲς γιὰ να πάρουν τὰ καρβέλια και τὰ τσιγάρα τους, έτσι σχηματίστηκε μιά ουρά απέραντος. 500, 600, 700 ἄνθρωποι, κρατοῦσαν τὰ σακουλάκια τῆς ἀγάπης. Aπ’ το πρωΐ μέχρι το βράδυ παίρναμε, παίρναμε, παίρναμε, παίρναμε, παίρναμε, γεμίσαμε μιά αποθήκη. Kαι την άλλη μέρα αρχίσαμε συσσίτιο. Aρχίσαμε μέ 60 πιάτα και φτάσαμε.., το ρυάκιον έγινε Aλιάκμονας! Tό ρυάκιον έγινε ποταμός! Είναι δυνατόν ρυάκιον να γίνει Aλιάκμωνας; Aπό 60, έγινε 8 χιλιάδες πιάτα. Mάλιστα. Ποιός το κατόρθωσε; O λόγος του Θεού. O λόγος του Θεού, το κήρυγμα του Eυαγγελίου. Kαι να μή νομίσετε ότι ομιλώ μόνο για τον εαυτό μου, την περίοδον αυτή και άλλοι κήρυκες του Eυαγγελίου, εκλεκτοί κήρυκες οι οποίοι τώρα δεν υπάρχουνε στην ζωή, συναγωνισταί και συναθληταί εις τον Kύριον, όπως ο πάτερ Λεωνίδας, ο αλησμόνητος Φραγκόπουλος ο Aθανάσιος, εργαζόντανε επάνω στη Mακεδονία και έφτιασαν και αυτοί συσσίτια και έθρεψαν, έθρεψαν λαόν πολύ. O λόγος του Θεού. Βλέπετε, λοιπόν, τί αποτελέσματα έχει ο λόγος του Θεού; Nαί.

Όταν κρατάς ένα chip που ελέγχει "άλλος"είσαι "σκλάβος" ακόμη και "κενό να είναι"

Το οποιοδήποτε micro-chip έχει έναν ρόλο.Προγραμματίζεται για να κάνει μια συγκεκριμένη εργασία.Ξεκάθαρα αυτός που το "ελέγχει" είναι το "αφεντικό". Αν αγοράσεις μια συσκευή με chip,εσύ είσαι το αφεντικό,και η συσκευή στην οποία δίνει εντολές το chip,είναι ο "σκλάβος". Αν βάλεις στον σκύλο σου ένα chip για να μην χαθεί,εσύ είσαι το αφεντικό και το chip ο σκλάβος,που θα παίξει τον ρόλο του για σένα, όταν χαθεί. Πάντοτε όταν υπάρχει chip,υπάρχει και η σχέση "master-slave" (αφεντικό- σκλάβος). Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να θεωρήσουμε πως κάποιος κατέχει τον έλεγχο ενός chip (το οποίο τοποθετείται για έναν σκοπό) και δεν ορίζει μια "εργασία" ή ένα "όριο". Γι' αυτόν τον λόγο και τα chip χρησιμοποιούνται σε αντικείμενα και ζώα.Γιατί δεν έχουν νόηση. Δεν είναι "ελέυθερα"Και κάποιος τα "χειρίζεται". Στην περίπτωση του ανθρώπου τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όταν ο ίδιος προγραμματίζει ένα chip για να κάνει μια εργασία προς όφελος του και το ελέγχει ο ίδιος, είναι οκ. Όμως όταν "κάποιος άλλος" προγραμματίζει ένα chip για έναν άνθρωπο, υπάρχει "κάτι" που αυτός ο κάποιος "ελέγχει". Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βάλεις ένα chip αν δεν θέλεις να "ελέγξεις" ή να θέσεις όρια. Υπάρχουν άπειρες τεχνοτροπίες, να παράξεις πλαστικές κάρτες - ταυτότητες χωρίς chip, και να έχεις ασφαλή αποτελέσματα ταυτοποίησης. Το chip, δεν είναι απαραίτητο για μια ταυτοποίηση. Όμως είναι απαραίτητο για "άλλες εργασίες ελέγχου" από ένα "αφεντικό" σε έναν "σκλάβο". Οπότε τα πράγματα είναι απλά. Όταν κάποιος πάρει ταυτότητα με chip, αποδέχεται κατά έναν τρόπο να γίνει σκλάβος ακόμη και αν οι "αλυσίδες" δεν φαίνονται. Δεν με ενδιαφέρουν οι "φανταστικοί λόγοι" που θέτουν κάποιοι,δεν με νοιάζει αν το είπε ο Παίσιος "να μην την πάρουμε". Όταν κρατάς ένα chip που ελέγχει "άλλος"είσαι "σκλάβος" ακόμη και "κενό να είναι".Γιατί συναινείς στο να πάψεις να είσαι "άνθρωπος". Πράγμα που δυστυχώς αποδεχτήκαμε ήδη με τα "κινητά". Μην αναλώνεστε με πολλά.Μην βρίσκετε "λόγους" να διαφωνείτε. Η ουσία είναι αυτή.Κανείς δεν μπορεί σε "άνθρωπο" να επιβάλει chip αν δεν το δεχτεί ο ίδιος.Έχουν "άλλα σχέδια". Yannis Bakman

Έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ποσοστά στις ψυχικές ασθένειες, το άγχος, η ταραχή και η ανησυχία σπάει τα κοντέρ...;

Έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ποσοστά στις ψυχικές ασθένειες, το άγχος, η ταραχή και η ανησυχία σπάει τα κοντέρ στις διάφορες ομάδες του πληθυσμού; Έχετε αναρωτηθεί αφού έχουμε τον απόλυτο έλεγχο στα πάντα, πώς φτάνουμε στο σημείο να σπάει το στομάχι μας από την αγωνία και το στρεσάρισμα επειδή κάτι πήγε πολύ λάθος; και μάλιστα όσα και να αποκτήσει ο άνθρωπος; Έχετε αναρωτηθεί γιατί δεν βρίσκουν οι άνθρωποι ησυχία πουθενά; Θέλω την προσοχή σας, προκειμένου να καταλάβετε. Γιατί μόλις θα καταλάβετε τι σας λέω, μόλις συνειδητοποιήσετε την πραγματικότητα, θα λευτερωθείτε: 1. Ο σημερινός άνθρωπος συνήθως(μια μεγάλη πλειοψηφία) δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού. 2. Αυτό σημαίνει, πως θεωρεί δεδομένο, ότι τα πάντα εξαρτώνται από την δική του διαχείριση και τις δικές του επιλογές. 3. Όταν κάνει κάποια μικρά σφάλματα, πάλι εσφαλμένα θεωρεί πως μόνος του μπορεί να τα διορθώσει, και πολλές φορές μπορεί να το καταφέρει να τα διορθώσει. 4. Φτάνει όμως κάποια στιγμή που κάποιο σφάλμα, κάποια λάθος κίνηση, κάποια λάθος επιλογή ή στρατηγική, τον οδηγεί σε αυτοεγκλωβισμό, γιατί πολύ απλά είτε δεν ξέρει πώς, είτε δεν μπορεί, δεν έχει διαθέσιμη εφικτή λύση, να διορθώσει κάποιο λάθος... 5. Όταν λοιπόν το λάθος είναι μεγάλο κι επιφέρει μεγάλη φθορά, ταράζεται ο άνθρωπος, μη αποδεχόμενος πως έκανε το λάθος... 6. Δεν μπορεί να αποδεχτεί την πραγματικότητα, είτε γιατί δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι για όλους τα λάθη είναι αναπόφευκτα, είτε γιατί δεν θέλει να αποδεχτεί ότι αυτό το πλάνο που είχε στο μυαλό του δεν μπορεί να προχωρήσει βάσει του δικού του σχεδιασμού... 7. Αυτό λοιπόν, στην καλύτερη, συνήθως ρίχνει τους ανθρώπους σε μια μακρά πορεία με αφετηρία την ελαφριά κατάθλιψη... 8. Υπάρχουν κι άλλες επιπτώσεις, οι οποίες διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση, κι από χαρακτήρα σε χαρακτήρα... 9. Όταν λοιπόν φτάσει σε αδιέξοδο ο άνθρωπος, κι έχει εξαντλήσει τις διορθωτικές του κινήσεις, διαφαίνεται στο βάθος η αποτυχία... 10. Κι όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με την αποτυχία, που μπορεί να επιφέρει μεγάλες συνέπειες για την ζωή του, έχοντας λανθασμένα πιστέψει ότι τα πάντα εξαρτώνται από τον ίδιο και μόνο, πέφτει αρχικά στην λύπη... 11. Η συνεχόμενη λύπη, επιφέρει εν τέλει την απόγνωση, με την πιο κάτω μορφή: 12. "Είμαι μόνος μου...Δεν έχω βοήθεια από κανέναν...Δεν μπορώ να βρω λύση...Καταστράφηκα...Τι θα κάνω τώρα; Δεν έχω κανέναν να με βοηθήσει να λύσω αυτό το τεράστιο πρόβλημα..." Αυτό ακριβώς, είναι το σημείο στο οποίο η ΝΤΠ, η άλλη πλευρά θέλει να οδηγήσει τις ψυχές. Στην απόγνωση. Ώστε με κάποιες χειρουργικές κινήσεις να δεχθούν οι ψυχές από μόνες τους να παραδοθούν, σε αυτούς που θα έλθουν να τους...σώσουν... ΕΥΤΥΧΩΣ όμως, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ! ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ! ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ! Και τι δώρο μας έκανε; ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟ, ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ! Για να μπορούν οι εξουθενωμένες, αδικημένες και ταλαιπωρημένες ψυχές, να έχουν ένα στήριγμα. Να έχουν που να ακουμπήσουν τα προβλήματά τους, ελπίζοντας στην πολυπόθητη λύση του προβλήματος... Είναι ιστορικό πρόσωπο η Παναγία μας, και 100% υπαρκτό. Η απόδειξη βρίσκεται όχι απλά στις Γραφές και τα κείμενα της Ορθοδοξίας, αλλά και: - Σε όλες τις γραφές του Χριστιανισμού, ασχέτως δόγματος! - Στο Κοράνι! - Στα εβραικά επίσημα κείμενα! Τώρα θα μου πείτε, το ότι αναφέρεται ως πρόσωπο στην ιστορία, πώς επιβεβαιώνει όλα αυτά τα όμορφα και γλυκά, όλα αυτά τα θεσπέσια και μοναδικά που αποδίδουμε στην Παναγία μας; Δεν θα πω τίποτ'άλλο. Θα σας παραπέμψω, στα εκατομμύρια των ανθρώπων, που της μίλησαν, που της ζήτησαν βοήθεια, που της διατύπωσαν το αίτημά τους, κι Εκείνη, από την αστείρευτη αγάπη Της για εμάς, από το ατελείωτο έλεός Της για εμάς τους ατελείς, εισάκουσε αυτά τα αιτήματα και τα εκπλήρωσε. Αν λοιπόν, είσαι κι εσύ που πιστεύεις πως δεν υπάρχει κανένας να σε βοηθήσει, μπορώ να σε διαβεβαιώσω, πως κάνεις το μεγαλύτερο λάθος της ζωής σου. Υπάρχει η Παναγία μας, και σε διαβεβαιώ, ένα σου δάκρυ μόνο, είναι αρκετό για να Την συγκινήσει. Αλλά μην ακούς εμένα αν δεν το θέλεις. Βρες τόσα εκατομμύρια κόσμο, που της ζήτησαν βοήθεια, κι από το χείλος του θανάτου, επίστρεψαν στην ζωή, που απλά της άναψαν ένα κεράκι, της πήγαν ένα λουλουδάκι, και την παρακάλεσαν να βοηθήσει... Μπορείς να ξεκινήσεις από τα προβλήματα υγείας που είναι η μεγαλύτερη ομάδα αιτημάτων. Βρες έναν άνθρωπο που να πιστεύει, και να έχει σωθεί με ανεξήγητο τρόπο από τον καρκίνο, ή άλλη ανίατη ασθένεια, ή από αναπηρία, και ζήτησέ του να σου περιγράψει το θαύμα... Θαύματα γίνονται καθημερινά, αυτό σας το υπογράφω. Δυστυχώς εμείς δεν μπορούμε να τα δούμε, γιατί κάποτε πιστέψαμε στις δικές μας δυνάμεις, κι αυτοθεωθήκαμε. Χωρίς καλέ μου άνθρωπε να πιστέψεις, θα ζεις στο σκοτάδι. Και μάλιστα, όταν το Φως είναι απολύτως δωρεάν. 500 ονόματα η Παναγία μας έχει, με όποιο και να την καλέσεις σε βοήθεια, αν το κάνεις με ταπείνωση, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε ακούσει. Δεν είστε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι. Γιατί υπάρχει ο Χριστός. Κι ο Χριστός, είναι το Φως. Αλλά το Φως, το γέννησε Μία Γυναίκα, η Μητέρα Του. Η Παναγία μας. Κι αν την δεις σαν Μανούλα, θα ηχήσει μέσα σου αυτό Το Φως της Γαλήνης και της Λύτρωσης, όποιο πρόβλημα κι αν σε ταλανίζει όταν αποφασίσεις να το μοιραστείς μαζί της. Polemarxos Christos Chandras