Μεταβάλλεται η ύλη; επιδρά αυτή στον άνθρωπο;
Ο Ορθολογισμός της σύγχρονης εποχής δεν μπορεί να το συλλάβει ούτε σαν ερώτημα και το απορρίπτει αμέσως.
Και είναι αλήθεια ότι όπου θεοποιείται και λατρεύεται η Ανθρώπινη Λογική ο Θεός δεν επεμβαίνει. Περιμένει.
Θα σας διηγηθώ μια περιπέτεια μου, μέσα από την οποία πήρα μεγάλο μάθημα.
Το Φθινόπωρο του 2007 κάνοντας κάποιες δουλειές στο χωριό, θέλησα να κόψω μια παλιά σιδεροκατασκευή προκειμένου να την χρησιμοποιήσω κάπου αλλού.
Άνετος και επιπόλαιος δεν φόρεσα ούτε προστατευτικό κράνος, μου φαινόταν πολύ εύκολη δουλειά και ήταν, κρύβοντας όμως έναν κίνδυνο τον οποίο δεν είχα επισημάνει.
Ο σιδηρουργός που πριν χρόνια την είχε κατασκευάσει δεν την είχε κολλήσει καλά σε κάποιο σημείο, με αποτέλεσμα όταν κόπηκε από την μια πλευρά να πέσει και να με χτυπήσει στο κεφάλι.
Δεν ήταν πολύ βαρύ το τραύμα, αλλά είχα φοβερούς πονοκεφάλους, μήνες ολόκληρους δεν μπορούσα ούτε να κοιμηθώ. Οι γιατροί με είχαν γεμίσει παυσίπονα και μου είχαν διαλύσει το στομάχι, επιπλέον μου έλεγαν ότι για χρόνια με κάθε αλλαγή καιρού θα υποφέρω.
Τον Γενάρη του 2008 πονώντας πολύ πάω στο Άγιο Όρος.
Πάω στον Μακαριστό Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό.
Γέροντα του λέω πονάω πολύ, υποφέρω.
" Τί κρατάς στα χέρια σου;" με ρωτά. " Έναν σκούφο" του απαντώ.
Ήταν ένας απλός πλεκτός, μαύρος σκούφος από αυτούς που συνήθως φοράμε όλοι όταν πάμε χειμώνα στο Άγιο Όρος, τον οποίον από σεβασμό μπροστά του τον έβγαλα.
" Δώστον μου" μου λέει. Τον παίρνει στα χέρια του, τον ευλογεί και τον σταυρώνει "Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος".
Μου παραγγέλνει να τον φορώ μέρα- νύχτα, μέχρι να σταματήσει ο πόνος. Μόνο στην Εκκλησία να τον βγάζω. Την τρίτη ημέρα ένοιωθα να ελαττώνεται ο πόνος, την τέταρτη ξύπνησα και δεν πονούσα καθόλου και ούτε ξαναπόνεσα ποτέ μου με καμιά αλλαγή του καιρού.
Τί ήταν λοιπόν αυτό που έκανε την διαφορά; ο σκούφος (η ύλη) ήταν κάτι που και πριν φορούσα και όμως πονούσα.
Η διαφορά αγαπητοί μου είναι ότι πάνω σε αυτόν ονομάστηκε, επικλήθηκε και τέθηκε, το Όνομα και η Δύναμη του Αγίου Τριαδικού και Μόνου Αληθινού Θεού.
Η Εξουσία που έχει η Αληθινή Εκκλησία του Θεού, η οποία αντλεί και ενεργεί Θείες Δυνάμεις από Αυτό το Θαυμαστό Όνομα, που με τον Λόγο Του μόνο δημιούργησε και συντηρεί τον ορατό και τον αόρατο κόσμο.
Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τί πνευματική- πυρηνική βόμβα έχουμε στην κατοχή μας και ρίχνουμε Αυτό το Άγιο Όνομα τόσο χαμηλά, υβρίζοντας το μάλιστα.
Ο Ίδιος ο Χριστός, πριν ακόμη σταυρωθεί, έστελνε τους μαθητές Του, να θεραπεύσουν ασθενείς αλείφοντας αυτούς με Έλαιον στο Όνομα Του και θεραπευόταν. Από αυτό έχει την αρχή του το Ευχέλαιο. Μια ύλη, το λάδι στο οποίο έχει ονομαστεί το Άγιο Όνομα του Θεού μπορεί να θεραπεύσει.
Με την Χάρη του Θεού θα γιορτάσουμε μία από τις μεγαλύτερες και πιο αρχαίες γιορτές του Χριστιανισμού, τα Άγια Θεοφάνια.
Η δημόσια εμφάνιση και η Βάπτιση του Μεσσία, η φανέρωση του Μέγα Μυστηρίου της Αγίας Τριάδος και η αρχή του τέλους για τον Αρχέκακο Όφι.
Από αυτή την ημέρα ξεκινάει ο μεγάλος αγώνας του Θεανθρώπου μαζί του και κυριολεκτικά δεν τον αφήνει σε χλωρό κλαρί μέχρι τον Σταυρό και την Ανάσταση όπου του συντρίβει το κεφάλι και φεύγοντας για τους ουρανούς δίνει αυτή την Εξουσία στην Εκκλησία Του, να ενεργεί και να εξουσιάζει ορατά και αόρατα " Εν τω Ονόματί Μου".
Με αυτή την εξουσία και με την επίκληση της φανερωθείσας Αγίας Τριάδος, η Εκκλησία αγιάζει τα ύδατα. Το νερό που εμείς πάμε στην Εκκλησία, δεν είναι το ίδιο με αυτό που θα πάρουμε πάλι. Έχει λάβει κάποια " Αγία Δύναμη και Μεταβολή".
Όποιος θέλει ας κρατήσει από αυτό και δέκα και είκοσι χρόνια και όταν θα το πιεί τότε, θα νομίζει ότι μόλις έτρεξε από την βρύση.
Οι χημικοί λένε ότι αλλάζει και τελειοποιείται εντυπωσιακά η δομή του κρυστάλλου του. Βλέπουν στο μικροσκόπιο την μεγάλη διαφορά που έχουν οι κρύσταλλοι του νερού πριν και μετά την Προσευχή μόνο του Ορθόδοξου Ιερέα. Ενώ πριν είναι ακανόνιστες και θολές οι πλευρές και οι γωνίες των κρυστάλλων (αρχίζει η φθορά του) κατά και μετά την προσευχή τελειοποιούνται οι γωνίες τους και γίνονται όλοι οι κρύσταλλοι ομοιόμορφοι και διατηρείται Φρέσκο για χρόνια.
Είναι αυτό που ονομάζει ο Ιερός Χρυσόστομος ''εναργές σημείο'' θαυμαστό, αληθινό, ζωντανό τεκμήριο.
Αν αυτά συμβαίνουν στο Νερό του Αγιασμού, ας σκεφθούμε Τί γίνεται στη Ορθόδοξη Θεία Κοινωνία!!!
Ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός Επίσκοπος Κριμαίας (+1961) που τόσα υπέφερε από τους Κομμουνιστές στη Ρωσία μας συστήνει
'' Πίνετε κάθε μέρα Αγιασμό, δεν σας το λέω σαν Κληρικός, αλλά σαν Γιατρός''.
Και δεν ήταν ένας απλός γιατρός, αλλά Καθηγητής Ανατομίας και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης, από το 1920. Έχοντας γράψει σαράντα ιατρικά συγγράμματα, με κλασικό το γνωστότατο «Δοκίμια για την χειρουργική », έθεσε τα Παγκόσμια θεμέλια για μια ολόκληρη Ιατρική Ειδικότητα, το δε έργο του συνεχίζει να χρησιμοποιείται στην Παγκόσμια Ιατρική και τα Πανεπιστήμια ως και σήμερα.
'' Πίνετε κάθε μέρα Αγιασμό, δεν σας το λέω σαν Κληρικός, αλλά σαν Γιατρός''.
Πριν από πενήντα χρόνια και συγκεκριμένα στις 26 Δεκεμβρίου του 1973 δημοσιεύθηκε στη Γαλλία, στα ρωσικά, το συγκλονιστικό όσο και αποκαλυπτικό έργο του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ». Αυτό κατέφερε ένα ακόμη πλήγμα στο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας της Σοβιετικής Ένωσης, με την εκτενή και γλαφυρή στην τραγικότητά της περιγραφή των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Το «Αρχιπέλαγος» στην ΕΣΣΔ ήσαν οι διάσπαρτες «νήσοι» και «νησίδες» από φυλακές, ψυχιατρεία και στρατόπεδα στην εκτεταμένη αυτή χώρα. Γράφει ο Σολζενίτσιν: «Από τον Βερίγγειο Πορθμό ίσαμε τον Βόσπορο σχεδόν είναι διεσπαρμένα τα μύρια νησιά του μαγεμένου Αρχιπελάγους. Είναι αθέατα κι όμως υπάρχουν, κι από νησί σε νησί πρέπει, αθέατα επίσης, αλλά αδιάκοπα, να μεταφέρονται οι αθέατοι σκλάβοι, που έχουν σάρκα, όγκο και βάρος. Πώς όμως τους μεταφέρουν και με τί; Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό σημαντικά λιμάνια: τα μεταγωγικά στρατόπεδα και λιμάνια πιο δεύτερα: τα μεταγωγικά στρατόπεδα. Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό ατσάλινα σφαλισμένα καράβια: τα βαγόνια-ζακ». (Α. Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», Εκδ. Οργαν. Πάπυρος, Αθήνα, 2009, Μέρος ΙΙ, σελ. 541). Σημειώνεται ότι η λέξη «Γκουλάγκ» είναι σύντμηση των ρωσικών λέξεων «Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέϊ», που σημαίνουν «Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων»…
Στον πρόλογο του βιβλίου ο Σολζενίτσιν γράφει: «Ήταν πάνω από τις δυνάμεις ενός ανθρώπου να γράψει μόνος του αυτό το βιβλίο. Εκτός από όσα αποκόμισα από το Αρχιπέλαγος - πάνω στο τομάρι μου, με τη θύμηση, με το αυτί και το μάτι μου - υλικό γι΄ αυτό το βιβλίο μου έδωσαν με τις αφηγήσεις, τις αναμνήσεις και τα γράμματά τους οι … (παραθέτει 227 ονόματα). Δεν εκφράζω εδώ την προσωπική μου ευγνωμοσύνη σ’ αυτούς. Τούτο το βιβλίο είναι το κοινό μας ομόψυχο μνημείο για όσους βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν».
Το 1970 απονεμήθηκε στον Σολζενίτσιν το βραβείο Νόμπελ και την ίδια χρονιά, παρά την εντατική παρακολούθηση, επέτυχε να περάσει στον εκδοτικό οίκο YMCA - Press, που τον είχαν Ρώσοι λόγιοι εμιγκρέδες στο Παρίσι, το μικροφίλμ με ολόκληρο το περιεχόμενο του Αρχιπελάγους. Επί δύο χρόνια δεν έδωσε το σήμα για έκδοσή του. Όμως τον Αύγουστο του 1973 η Ελισάβετ Βορονιάνσκαγια, που είχε δακτυλογραφήσει το έργο, συνελήφθη και μετά από βασανιστική ανάκριση ομολόγησε και στο σπίτι της από την KGB βρέθηκε το δακτυλογραφημένο αντίγραφο του βιβλίου, το οποίο ο Σολζενίτσιν της είχε πει να το καταστρέψει… Ο συγγραφέας συνελήφθη και φυλακίστηκε, το αντίγραφο κατεστράφη. Τότε από τη φυλακή έδωσε το σήμα να τυπωθεί το βιβλίο. Εκδόθηκε, όπως γράψαμε, στις 26 Δεκεμβρίου του 1973, από την YMCA - Press στα ρωσικά και είχε παγκόσμια απήχηση. Το 1974 εκδόθηκε στα γαλλικά και αργότερα σε όλες τις γνωστές γλώσσες. Στις 12 Φεβρουαρίου 1974 αφαιρέθηκε από τον Σολζενίτσιν η σοβιετική υπηκοότητα και απελάθηκε στην Ελβετία. Κατέφυγε τελικά στο Βέρμοντ των ΗΠΑ, όπου έζησε έως το 1994. Τότε επέστρεψε στη Ρωσία και στις 3 Αυγούστου 2008 απεβίωσε. Ήταν 90 ετών.
Ο Σολζενίτσιν άφησε μιαν παρακαταθήκη, που είναι και η πικρή αλήθεια που ζούμε σήμερα, σε όλους τους πολίτες, που λένε ότι «ανήκουν στη Δύση» και ειδικότερα σε όσους, όπως εμείς οι Έλληνες, ακολουθούμε τον δυτικό τρόπο ζωής, χωρίς, ακόμη, να έχουμε χάσει την ταυτότητά μας, στην οποία κύρια θέση κατέχει η Ορθοδοξία. Έγραψε: «Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ατόμου έχει εξωθηθεί έως τέτοιου σημείου υπερβολής, που η ίδια η κοινωνία βρίσκεται αφοπλισμένη μπρος σε ορισμένα από τα μέλη της και έφτασε η ώρα για τη Δύση να μην τονίζει τόσο τα δικαιώματα των ανθρώπων, όσο τις υποχρεώσεις τους».
Βλέπουμε, δικαιώματα ζητάνε οι ομοφυλόφιλοι, δικαιώματα οι έγκυες γυναίκες, δικαιώματα οι συγγενείς επί των βαριά ασθενούντων ηλικιωμένων. Τα ζητούμενα δεν στηρίζονται σε ηθικές αρχές, αλλά στην ηδονή και στο συμφέρον και έτσι φιμώνονται οι υποχρεώσεις έναντι των παιδιών, γεννημένων ή αγέννητων, έναντι όσων βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους και χρειάζονται την εκούσια, αγαπητική και ανακουφιστική φροντίδα των δικών τους ανθρώπων, έναντι της συνέχειας του έθνους, στο οποίο χρωστούμε ότι υπάρχουμε με τη συγκεκριμένη βιωτή.
Δὲν ξαφνιάζουν οἱ γεωργικοὶ κόποι τοὺς γεωργούς, οὔτε εἶναι ἀπροσδόκητη ἡ θαλασσινὴ φουρτούνα γιὰ τοὺς ναῦτες, ὅπως καὶ ὁ ἱδρώτας δὲν παραξενεύει τοὺς ἐργάτες κατὰ τὸ καλοκαίρι, ἔτσι δὲν εἶναι ἐκτὸς προγράμματος καὶ ἡ θλίψη τῆς παρούσας ζωῆς, γιὰ ἐκείνους ποὺ διάλεξαν τὴ ζωὴ τῆς εὐσεβείας.
Ἀλλὰ στὸ καθένα ἐπάγγελμα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρθηκαν ἔχει συνταιριαχθεῖ ἀνάλογος κόπος πού μας εἶναι γνωστός, αὐτοὶ δὲ ποὺ μετέχουν στὸ ἐπάγγελμα, τὸν ἀναδέχονται τὸν πόνο αὐτό, ὄχι βέβαια γιατί τοὺς ἀρέσει νὰ κοπιάζουν, ἀλλὰ διότι περιμένουν νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐκεῖνα – τὰ ἐπαγγέλματα – ἀποδίδουν.
Διότι οἱ ἐλπίδες ποὺ συγκρατοῦν καὶ συναρμόζουν ὁλόκληρο τὸν βίο τῶν ἀνθρώπων γλυκαίνουν καὶ παρηγοροῦν τὴ δυσκολία ποὺ ἔχει τὸ καθένα ἐπάγγελμα.
Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κοπιάζουν γιὰ τοὺς καρποὺς τῆς γῆς ἢ γιὰ ἄλλα γήινα ἀγαθά, ἔχασαν παντελῶς τὶς ἐλπίδες τους καὶ ἀπόλαυσαν τὰ ἀγαθὰ ποὺ περίμεναν μονάχα μὲ τὴ φαντασία τους, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι εἰς τοὺς ὁποίους συνέβη νὰ ἀποβοῦν τὰ ἀποτελέσματα κατὰ τὴν ἐπιθυμία τους, ἀναγκάσθηκαν καὶ αὐτοὶ νὰ ἐλπίσουν καὶ μία δεύτερη φορᾶ, ἀφοῦ ἡ πρώτη τους ἐλπίδα γρήγορα ἔφυγε καὶ μαράθηκε.
Μονάχα σ’ αὐτοὺς ποὺ καταπονοῦνται χάριν τῆς εὐσεβείας δὲν ἐξαφάνισε τὶς ἐλπίδες τὸ ψεῦδος, οὔτε τὸ ἀποτέλεσμα κατάστρεψε τοὺς ἀγῶνες καὶ τὰ βραβεῖα τους, ἐφόσον αὐτοὺς τοὺς παραλαμβάνει μόνιμη καὶ ἀσφαλὴς ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Νὰ μή σας ταράζει λοιπὸν καμιὰ συκοφαντία, μήτε φοβέρα τῶν κρατούντων νὰ σᾶς τρομάζει, οὔτε καὶ νὰ σᾶς λυπεῖ εἰρωνεία καὶ ὕβρις τῶν γνωστῶν σας ἀνθρώπων, οὔτε κρίση δυσμενὴς ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ προσποιοῦνται ὅτι σας νοιάζονται κρύβοντας τὶς δόλιες προθέσεις τοὺς κάτω ἀπὸ συμβουλές, τίποτε νὰ μή σας τρομάζει ἐφόσον μαζί σας συναγωνίζεται ὁ λόγος (τὸ δόγμα) τῆς ἀληθείας.
Ἀντιμέτωπος ὅλων αὐτῶν ἂς μάχεται ὁ ὀρθὸς λογισμὸς καὶ ἂς παρακαλεῖ νὰ τοῦ γίνει σύμμαχος ὁ Διδάσκαλος τῆς εὐσεβείας, ὁ Κύριος ἠμῶν Ἰησοῦς Χριστός, χάριν τοῦ ὁποίου εἶναι γλυκὺ πράγμα νὰ πάσχει κανεὶς καὶ τὸ νὰ πεθάνει εἶναι κέρδος.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)